“ไม่ถึงกับล่วงเกิน พวกเราเป็ นคนสานักเจี้ยนอวี่ ข้าชื่อเมิ่งหยาง ส่วนเขาชื่อลู่จิงโจว”
ในเมื่ออีกฝ่ายแนะนาตัวแล้ว พวกเขาก็ต้องแนะนาตัวเช่นกัน
https://novel-lk.com/
นี่เป็ นคาโกหกที่พวกเขาตกลงกันไว้ระหว่างเดินทาง การอ้างว่า เป็ นผู้บาเพ็ญอิสระนั้นใช ้ไม่ได้ เผ่าปีศาจให้ความสาคัญกับสายเลือด และที่มาของมนุษย์ การอ้างว่าเป็ นผู้บาเพ็ญอิสระอาจทาให้ถูกเผ่า ปีศาจดูแคลน หรือแม้แต่เกิดความคิดไม่ดี
ในเมื่อเป็ นเช่นนั้น ก็ต้องสร ้างตัวตนที่มีภูมิหลัง ราชสานักไม่ เหมาะที่จะแอบอ้าง อาจโดนเอาเรื่องเมื่อกลับไป
ไม่อาจใช ้ชื่อสานักเวิ่นเต๋า
วัดเสวียนคงมีคนน้อยเกินไป ไม่เหมาะที่จะแอบอ้าง ส านักวังเซียนเยว่กุยล้วนเป็ นหญิง ไม่อาจแอบอ้าง จึงเหลือแค่สานักธาตุทั้งห้าและสานักเจี้ยนอวี่ให้เลือก ลู่หยางเลือกสานักเจี้ยนอวี่
หลี่ซื่อเฉียงรู ้สึกปลื้มปีติดุจได้รับพระราชทานรางวัล เขาเพิ่งเคย เจอผู้ทรงพลังที่มีอัธยาศัยดีเช่นนี้เป็ นครั้งแรก ในเขตปีศาจ ปีศาจที่ รู ้จักเหตุผลมีไม่มาก
“ผู้บัญชาการหลี่ ปล่อยข้ากับเสี่ยวหมี่ไปเถิด” ชายผู้หนีแต่งงานวิงวอน แต่ผู้บัญชาการหลี่ไม่สนใจ จริงๆ แล้วแผนการหลบหนีของพวกเขานั้นล้มเหลวตั้งแต่แรก แคว้นต้าเซี่ยไม่มีทางปล่อยให้เผ่าแมลงเข้าไปในแคว้นต้าเซี่ยอยู่แล้ว นี่เป็ นกฎตายตัว
https://novel-lk.com/
