ณ ศูนย์กลางการปะทะ บังเกิดหลุมลึกขนาดมหึมากว้างหลายร้อยเมตร ทว่าคลื่นพลังที่อัดแน่นอยู่ภายในกลับมิได้ลดทอนความรุนแรงลงแม้แต่น้อย
เป็นไปได้อย่างไร… เหตุใดถึงแข็งแกร่งเพียงนี้เสียงอุทานของสตรีดังเล็ดลอดออกมาจากใจกลางพายุหมุนสีขาวด้วยความไม่อยากเชื่อ
เมื่อพายุหมุนค่อย ๆ สลายตัวไป เผยให้เห็นร่างของเหมียวฉางอัน เจ้าสำนักเหมียวอิน
ในมือของนางกำกระบี่ชิงเฟิงแน่น ทว่าปลายกระบี่นั้นกลับถูกมือเปล่าของเย่หนานกำเอาไว้แน่นจนขยับไม่ได้
สีหน้าของเหมียวฉางอันในยามนี้แปรเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง
แข็งแกร่ง… เย่หนานแข็งแกร่งจนน่าหวาดหวั่น นางบรรลุถึงขอบเขตเทพปฐพีขั้นที่แปดแล้วแท้ ๆ แต่เมื่อเผชิญหน้ากับชายหนุ่มผู้นี้ กลับรู้สึกไร้ทางสู้ไม่ต่างจากผู้อาวุโสคนอื่น ๆ
กับแขกเหรื่อควรมีมารยาทหน่อย โดยเฉพาะสตรี เอะอะก็ใช้กำลังขู่ฆ่าแกงกันแบบนี้ มันไม่น่ารักเลยนะเย่หนานระบายยิ้มบางเบา จ้องมองเหมียวฉางอันด้วยแววตาหยอกล้อ
ครืด… ครืด…
ทันใดนั้น บนฝ่ามือที่เย่หนานใช้กำปลายกระบี่ วงแหวนแสงสีดำสลับขาวค่อย ๆ ก่อตัวขึ้น มันหมุนวนรอบฝ่ามือของเขาด้วยความเร็วที่เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ
เพล้ง!
กระบี่ในมือของเหมียวฉางอันระเบิดออกเป็นเสี่ยง ๆ
