สายธาตุไม้“นี่คือ……”“ศพของเซียนแห่งกาลเวลา”ดวงตาของอวี้จือเบิกกว้างเล็กน้อย ไม่คาดคิดว่าจะได้รับข่าวนี้นางเคยไปสำนักธาตุทั้งห้า แต่ด้วยมารยาทจึงไม่ได้ใช้พลังจิตตรวจสอบสิ่งที่อยู่ใต้สายธาตุไม้ไม่เคยนึกเลยว่าใต้สำนักธาตุทั้งห้ามีศพเซียนซ่อนอยู่!
“เซียนแห่งกาลเวลาล่มสลายแล้ว? ไม่ถูก แค่ศพเซียนเพียงอย่างเดียวยังไม่อาจสรุปได้”“ท่านผู้อาวุโส มีเรื่องหนึ่งที่ข้าต้องการยืนยัน ข้าเคยเห็นในตำราโบราณว่าอั้งยี่เป็นบริวารของเซียนแห่งกาลเวลา เรื่องนี้จริงหรือ?”“ใช่ อั้งยี่เป็นสัตว์วิเศษที่เซียนแห่งกาลเวลาใช้ผลการบำเพ็ญกาลเวลาอบรมขึ้นมา”“งั้นก็ถูกต้องแล้ว ทุกปีใหม่ อั้งยี่จะปรากฏตัว หลังจากนั้นก็หายไป มีครั้งหนึ่งข้าได้ลงมือ อยากรู้ว่าอั้งยี่ไปที่ไหน แต่ครั้งนั้นข้าใช้พลังมากเกินไป ทำให้อั้งยี่ตกใจ ตั้งแต่นั้นมา อั้งยี่เห็นข้าก็วิ่งหนี”ผู้บำเพ็ญธรรมดามีอายุเพียงร้อยปี จึงหวงแหนเวลา ผ่านปีใหม่ปีละครั้ง แต่สำหรับผู้บำเพ็ญที่มีอายุยืนยาว หนึ่งปีเป็นเพียงพริบตาธรรมเนียมในโลกเซียนคือสิบปีเฉลิมฉลองปีใหม่หนึ่งครั้ง อั้งยี่ก็ปรากฏสิบปีครั้ง ตั้งแต่เซียนอมตะฟื้นคืนชีพ ยังไม่ทันได้พบอั้งยี่ในโลกเซียน“ข้ายืนยันได้ว่าทุกครั้งที่ฉลองปีใหม่ อั้งยี่มาจากทิศตะวันออกแล้วกลับไปทางทิศตะวันตก ข้าสงสัยว่าร่องรอยของเซียนแห่งกาลเวลาอาจอยู่ที่ทะเลบูรพาหรือดินแดนพุทธะ จึงให้ศิษย์น้องคนที่สองไปเที่ยวทางทิศตะวันตกบ่อยๆ”
