รวมทั้งสองเม็ดเข้าด้วยกัน ตอนนี้ก็เพิ่งหลอมรวมเสร็จ จึงปล่อยแก่นทองคำทั้งสองกลับคืนสู่ตำแหน่งเดิม”ลู่หยางกระตุกมุมปากเล็กน้อย คิดในใจว่าท่านอธิบายแบบนี้ยิ่งแย่กว่าไม่อธิบาย“แผ่นไม้นี้เจ้าได้มาจากที่ใด?” พี่ใหญ่งอนิ้ว แผ่นไม้ที่ห้อยอยู่บนคอลู่หยางลอยขึ้น พาลู่หยางเข้าไปหาพี่ใหญ่ด้วยพี่ใหญ่จับชิ้นส่วนของต้นไม้แห่งสวรรค์พิจารณาอย่างละเอียด ลู่หยางไม่เคยอยู่ใกล้พี่ใหญ่ขนาดนี้มาก่อน จึงรู้สึกหวาดหวั่นอย่างไร้เหตุผล เขาแทบสัมผัสได้ถึงลมหายใจของพี่ใหญ่“ส่วนหนึ่งของไม้เซียน?” พี่ใหญ่เลิกคิ้ว ปล่อยลู่หยางไป สิ่งนี้ล ้าค่ายิ่งนัก ลู่หยางได้มาจากที่ใดกัน?“นี่คือสิ่งที่ข้าต้องการจะเล่า นี่คือชิ้นส่วนของต้นไม้แห่งสวรรค์ พี่ซางกวนให้ข้ามา!”
“ชิ้นส่วนของต้นไม้แห่งสวรรค์? เซียนแห่งกาลเวลา?”พี่ใหญ่แปลกใจเล็กน้อย ที่แท้พี่ซางกวนมีเบาะแสของเซียนแห่งกาลเวลา?หรือแท้จริงแล้วพี่ซางกวนไม่รู้ว่านี่คือต้นไม้แห่งสวรรค์ รู้เพียงว่าเป็นของล ้าค่า จึงให้แก่ลู่หยางล่วงหน้า เพื่อสร้างสัมพันธ์ที่ดีและวาสนา?“ข้าจะเป็นผู้เล่าเอง” เซียนอมตะปรากฏตัว นางรู้มากที่สุด“ข้ากับลู่หยางไปที่สายธาตุไม้ของสำนักธาตุทั้งห้า พบว่าแหล่งพลังมีชีวิตชีวาเต็มไปด้วยพลังชีวิตที่น่าตกใจ ข้าเห็นเครื่องป้องกันที่ซางกวนให้กับลู่หยาง จึงใช้พลังจิตตรวจสอบทั่วสายธาตุไม้ แล้วพบสิ่งนี้”เซียนอมตะใช้พลังจิต แสดงภาพศพของเซียนแห่งกาลเวลาที่ฝังอยู่ใต้
