กลัวยิ่งนักเขาเพิ่งรู้ว่าไม่ใช่เซียนทุกตนจะเป็นเหมือนเซียนอมตะเซียนอมตะสงสัยว่าลู่หยางกำลังคิดไม่ดีกับตนอยู่ แต่นางไม่มีหลักฐานเซียนจิ้วชงครุ่นคิดสักครู่ ก็นึกถึงความเป็นไปได้อีกอย่าง“อาจจะไม่ใช่เซียนแห่งกาลเวลาก็ได้ อาจเป็นเซียนในอนาคตมองข้ามห้วงกาลเวลามาเห็นพวกเรา เพราะตามความเร็วเล่นหมากของพวกเจ้าสองคน พวกเราต้องอยู่ที่นี่ร้อยปี นานพอให้เกิดเงาประวัติศาสตร์แล้ว”“เจ้าหมายความว่ามีเซียนในอนาคตเห็นเงาประวัติศาสตร์ของพวกเรางั้นหรือ?”“ใช่แล้ว นี่ก็เป็นความเป็นไปได้หนึ่ง ตอนนี้พวกเรามีเซียนแค่สี่คน กึ่งเซียนก็เต็มไปหมด แต่ล้วนไม่ยอมดึงดันพยายาม ไม่มีสักคนที่
ก้าวขึ้นเป็นเซียนได้ แต่ในอนาคตอันยาวไกล การมีเซียนใหม่ปรากฏขึ้นสองสามคนก็เป็นเรื่องปกติที่สุด”ทั้งสามหัวเราะฮ่าๆ หากในอนาคตมีเซียนเพิ่มขึ้นอีกสองสามคนบางทีอาจช่วยพวกเขาแบ่งเบาความเจ็บปวดที่เซียนอมตะนำมาให้ก็ได้“เฮ้ย เก้าชั้น อิงเทียน เฉียนหลิน พวกเจ้าได้ยินที่ข้าพูดไหม?”เซียนอมตะตะโกน ปล่อยพลังออกไป พยายามส่งกระแสพลังของตนข้ามไปตั้งแต่แรกที่นางดูเงาประวัติศาสตร์ เซียนอิงเทียนก็ยังไม่รู้สึกถึงตัวตนของนาง แต่เมื่อนางพูดว่าจะลงโทษคนเบื้องหลัง ก็แผ่พลังออกไปโดยไม่รู้ตัว เซียนอิงเทียนจึงรู้สึกถึงตัวตนของนาง“กระแสพลังนี้……”เซียนทั้งสามพร้อมใจกันเตรียมพร้อมรับมือ กระแสพลังนี้แผ่วเบาราวกับธูปที่ใกล้จะดับสนิท แทบไม่มีร่องรอย แต่พวกเขายังค
