“อยากไปเยี่ยมชมสถานที่ที่ท่านปู่ของสำนักรู้แจ้ง?” ชิวจิ้นอันฟังคำพูดของผู้อาวุโสถ่ายทอดวิชาแล้วนิ่งงันไปครู่หนึ่งเมื่อหมื่นปีก่อนที่ท่านปู่ของสำนักเพิ่งรู้แจ้งสำเร็จ ดินแดนเซียนเป็นเขตหวงห้าม เฉพาะผู้ขั้นข้ามพิบัติเท่านั้นจึงจะเข้าได้ เมื่อเวลาผ่านไป หมื่นปีผ่านไป ในช่วงนี้สำนักธาตุทั้งห้ามีเยาวชนอัจฉริยะและยอดฝีมือผู้ยิ่งใหญ่นับไม่ถ้วน เข้าไปในดินแดนเซียนเพื่อแสวงหาโอกาสและความรู้แจ้ง หวังจะทำซ ้าความสำเร็จของท่านปู่ของสำนักแต่ไม่มีใครทำสำเร็จแม้แต่คนเดียวส่วนเรื่องเซียนเล่นหมาก ภาพประวัติศาสตร์ซ ้ารอย ไม่เคยปรากฏอีกเลย เซียนยุคโบราณสามตนนั้นเป็นใคร จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีข้อสรุปชิวจิ้นอันเงยหน้า บังเอิญเห็นภาพโบราณที่แขวนอยู่บนผนังภาพโบราณมีกลิ่นอายเซียนวิเศษ เก็บซ่อนความลึกลับมากมาย ไม่อาจเข้าใจ ไม่อาจคาดเดาได้แม้จะบอกว่าเป็นภาพโบราณ แต่ก็มีพลังลึกลับบางอย่างปกป้องไม่มีร่องรอยว่าเป็นภาพเมื่อหมื่นปีก่อนเลยบนภาพโบราณ เซียนสองตนนั่งบนเก้าอี้หิน ทำท่าครุ่นคิด แม้จะมองไม่เห็นใบหน้าชัดเจน แต่ก็จินตนาการได้ว่าเซียนทั้งสองคงก้ม
หน้าครุ่นคิด ขมวดคิ้วเล็กน้อย เซียนตนที่สามแบกฟืนอยู่บนหลังจ้องมองกระดานหมากไม่กะพริบตา เช่นเดียวกันมองไม่เห็นใบหน้าของเซียนตนที่สามบนกระดานหมาก สีดำขาวเบียดเสียดกัน ไล่ล่าปิดล้อม แต่ก็ไม่สามารถเรียงเป็นแถวได้ การต่อสู้ดุเดือด ยากจะแยกแยะท่านเทียนขุยเป็นผู้บำเพ็ญแบ