พระซื่อฉันในฐานะศิษย์วัดเสวียนคง การทำพิธีกรรมให้คนภายนอกหนึ่งครั้งราคาสูงลิบในดินแดนกลาง วัดเสวียนคงเป็นหนึ่งในห้าสำนักเซียน เป็นสายธรรมพุทธที่แข็งแกร่งที่สุด นับได้ว่าเป็นผู้นำวัดทั้งหลายในแผ่นดิน มีทั้งผู้นำที่แท้จริงและผู้นำทางจิตวิญญาณควบคู่ดังนั้น คนจากวัดเสวียนคงแม้เพียงคนธรรมดา ในสังคมก็ได้รับการยกย่องอย่างสูง พระซื่อฉันถึงแม้จะเรียกตัวเองว่าข้าน้อย แต่ในสังคมผู้คนก็เรียกเขาว่าปรมาจารย์อีกทั้งวิทยายุทธ์ขั้นแก่นทองคำระดับสูง ก็เพียงพอให้คนทั่วไปเคารพนับถือแล้วแต่เมื่อผีหญิงงามทั้งสามปฏิเสธความหวังดีของเขา เขาก็ไม่พูดอะไรต่อเขาประนมมือ แสดงความเมตตาสงสาร เดินไปหน้าวัวตัวหนึ่งพูดอย่างจริงจัง“พวกเราผู้บำเพ็ญมักพูดว่าชีวิตของข้าข้าเป็นเจ้าไม่ใช่สวรรค์ไม่เชื่อโชคชะตา ลุกขึ้นต่อต้าน ไม่ขาดตัวอย่างผู้เดินบนเส้นทาง
สว่างไสว แต่นั่นก็แค่ส่วนน้อย อีกทั้งการต่อต้านโชคชะตาสำเร็จของพวกเขา จะเป็นส่วนหนึ่งของโชคชะตาหรือไม่ ก็ไม่อาจรู้ได้”“บางทีมนุษย์ทุกคนอาจถูกพันธนาการด้วยโชคชะตาโดยไม่รู้ตัวโชคชะตาเป็นเหมือนโซ่ตรวน ไม่มีใครต้านทานได้ ข้าน้อยก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น สามท่านโยมก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น เจ้าก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น”พระซื่อฉันยกมือหนึ่งประนมหน้าอก อีกมือลูบแผงคอของวัววัวที่เลี้ยงในสำนักเวิ่นเต๋าจะธรรมดาได้อย่างไร วัวเกิดมาไม่ธรรมดา ทุกวันกินหญ้าและน ้าที่ไม่ธรรมดา ขนวัวเรียบลื่น สัมผัสดีกว่าวัวในฟ
