นับดูอย่างละเอียด ไม่มีฝ่ายไหนเรียงเป็นห้าเม็ดผลการเล่นหมากของเซียนกลับเป็นการเสมอกันโต๊ะหิน เก้าอี้หิน หมากห้าเม็ด ล้วนเป็นของธรรมดา เพียงเพราะเซียนใช้เป็นเวลาร้อยปี ติดกลิ่นอายเซียนเล็กน้อย จึงทำให้ของธรรมดาเหล่านี้ผ่านกาลเวลาอันยาวนาน ไม่ถูกกัดกร่อนด้วยกระแสเวลา
ชิวจิ้นอันส่ายหน้าเสียดาย เป็นอย่างที่คิด ไม่ว่าจะเข้ามากี่ครั้ง ก็ไม่สามารถทำให้ภาพตอนนั้นปรากฏอีกโอกาสของท่านปู่ของสำนักเป็นโอกาสจากเซียนที่หาได้ยาก ไม่อาจเกิดซ ้าสิ่งที่ชิวจิ้นอันไม่สังเกตเห็นคือ ลู่หยางตาลอย ราวกับสูญเสียสติไปลู่หยางก้มหัวลง เหมือนกำลังง่วง ต่อมาเขาเงยหน้าขึ้นอย่างแรงสิ่งที่เห็นคือกระดานหมากว่างเปล่า และคนแปลกหน้าสองคนยื่นมือเข้าไปในกล่องหมาก เตรียมหยิบหมากเพื่อเล่นเมิ่งจิ่งโจว เถาเหยาเยี่ยและคนอื่นๆ หายไปหมด เหลือแค่ลู่หยางคนเดียวที่เป็นผู้ชมหมากลู่หยางตกใจ ภาพนี้เหมือนกับเรื่องราวของท่านเทียนขุยเล่นซ ้ายังไม่ทันได้ตั้งตัว ก็ได้ยินผู้เล่นหมากทั้งสองคุยกันเสียงของผู้เล่นหมากทั้งสองมีพลังพิเศษบางอย่าง สามารถปลอบประโลมจิตใจ ทำให้สงบสมาธิ“เซียนอิงเทียน ท่านก่อน?”“ได้”ปุ๊บ หมากขาวตกลงกลางกระดานเซียนอิงเทียนวางหมาก
