เมื่อเห็นใบหน้าที่บิดเบี้ยวด้วยความโกรธแค้นของเหมียวเฉิงเทียน เย่หนานก็แสยะยิ้มที่มุมปากอย่างดูแคลน
เพียะ!
โดยไม่มีพิธีรีตอง เย่หนานตบฉาดใหญ่เข้าที่ใบหน้าของเหมียวเฉิงเทียนเต็มแรง
โอ๊ยยย!
เสียงร้องโหยหวนดังลั่น ร่างของหญิงชราปลิวละลิ่วกระเด็นไปไกลราวกับว่าวสายป่านขาด
ภาพที่เกิดขึ้นทำเอาทุกคนในที่นั้นสูดหายใจเฮือกด้วยความตกตะลึง
ร่างของเหมียวเฉิงเทียนปลิวกระเด็นไปไกลหลายสิบเมตร ก่อนจะกระแทกพื้นเสียงดังสนั่นจนเกิดหลุมลึก
เจ้า… เจ้ามันรนหาที่ตาย!เหมียวเฉิงเทียนที่เลือดขึ้นหน้าจนลืมความเจ็บปวด ตะเกียกตะกายลุกขึ้นมา
แม้ใบหน้าซีกหนึ่งจะบวมปูดจนผิดรูป แต่นางไม่สนใจอีกต่อไป
ฟึ่บ!
ด้วยความเร็วที่เหนือกว่าเดิม นางพุ่งเข้าใส่เย่หนานอีกครั้ง
ในมือปรากฏไม้เท้าหัวมังกร ซึ่งเป็นอาวุธวิเศษประจำกาย แสดงให้เห็นว่านางเอาจริงแล้ว
นางเชื่อว่าเมื่อครู่ตนเพียงแค่ประมาท จึงถูกเย่หนานลอบโจมตีทีเผลอ
เห็นเหมียวเฉิงเทียนพุ่งเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง เย่หนานขมวดคิ้วมุ่น
นึกว่าตบสั่งสอนไปทีหนึ่งจะทำให้ยายเฒ่าสงบสติอารมณ์ลงบ้าง ที่ไหนได้กลับยิ่งบ้าคลั่งกว่าเดิม
ให้ตายสิ… สำนักที่มีแต่ผู้หญิงนี่มันประสาทแดกกันหมดหรือไงนะเย่หนานบ
