แทงยอดออกมา เกิดเป็นลู่หยางสองคน“งานนี้ฝากเจ้าต่อ”ลู่หยางตบมือกับร่างแยก ร่างแยกพยักหน้ารับ มุดลงไปในดินเคลื่อนที่ราวกับมังกรใต้พิภพ รุดไปหาหลี่หาวเหรินอย่างรวดเร็ว“วิชาดำดิน!” หลี่หาวเหรินไม่ตื่นตระหนก แม้ไม่มีวิชาย่นพื้นที่แต่วิชาดำดินนั้นเขายังรู้
จุดอ่อนของร่างทองหกจั้งอยู่ตรงนี้ ด้านล่างเปิดโล่ง ผู้ที่รู้วิชาดำดินสามารถหนีออกไปได้ขณะนั้น ร่างแยกของลู่หยางมาถึง ล้อมร่างทองหกจั้งไว้ด้วยวงวาดบนพื้น“วาดคุกใต้ดิน”ใต้ร่างทองหกจั้งกลายเป็นคุกใต้ดิน ตัดเส้นทางหนีของหลี่หาวเหริน หลี่หาวเหรินจำต้องมุดขึ้นมานับแต่นี้ จุดอ่อนของร่างทองหกจั้งก็ถูกอุดตันหลี่หาวเหรินแค่นเสียงเย็น “ข้าต้องดูว่าร่างแยกเพียงร่างเดียวจะทำอะไรข้าได้!”ร่างแยกของลู่หยางมุดขึ้นมาจากดิน เข้าไปในร่างทองหกจั้งหลี่หาวเหรินเปลี่ยนแขนให้เป็นหยกขาว แทงทะลุร่างแยกของลู่หยางอย่างรวดเร็วร่างแยกของลู่หยางไม่มีอาการใดๆ ราวกับไม่ใช่ร่างของตน“วิชาโลกในแขนเสื้อ”เขายื่นมือขวาออกไป น ้าทะเลสาดพรั่งจากฝ่ามือไม่ขาดสายเพียงชั่วอึดใจก็ท่วมร่างทองหกจั้งจนเต็ม
“เป็นไปไม่ได้ วิชาโลกในแขนเสื้อของเจ้าเก็บน ้าไว้ ไม่ใช่เชื่อมต่อกับทะเลสาปนี่ และเจ้าก็เพียงเป็นร่างแยกที่เพิ่งเกิด จะดูดน ้ามาจากที่ใด…”หลี่หาวเหรินพูดได้เพียงครึ่งประโยค ก็นึกขึ้นได้ว่าลู่หยางเคยตบมือกับร่างแยกเข้าใจแล้ว ก่อนการต่อสู้ ฝ่ามือของลู่หยางคงกักเก็บน ้าทะเลไว้ตอนตบมือก
