กครั้ง”เขารวบรวมลูกน ้าขึ้นมาใหม่ ให้ลู่หยางลองอีกครั้ง ลู่หยางใช้วิชาแยกน ้า ลูกน ้าก็หายวับไปอีกครั้ง ไม่เห็นร่องรอยลู่หยางก็ฉงนเช่นกัน ลูกน ้าหายไปได้อย่างไร เขาไม่ได้เรียนวิชาไร้ร่องรอย ถามหาเซียนอมตะ “เซียนน้อย ท่านเห็นชัดไหมว่าเมื่อครู่ข้าทำอะไร?”ถ้าได้ยินว่าลู่หยางกำลังเรียนวิชาอาคม เซียนอมตะย่อมไม่พลาดโอกาสนี้ สังเกตการณ์อย่างตั้งใจอยู่ในพื้นที่จิตวิญญาณ
“เห็นแล้ว หลังจากเจ้าใช้วิชาแยกน ้า ลูกน ้าไม่ได้หายไป แต่เล็กลงจนมองไม่เห็น”“เล็กลงจนมองไม่เห็น?”“อืม แยกเป็นก๊าซสองชนิด ก๊าซชนิดหนึ่งภายในมีลูกกลมเล็กๆหนึ่งลูกล้อมรอบด้วยลูกกลมเล็กๆ อีกลูกหมุนเป็นวง อีกชนิดหนึ่งข้างในมีลูกกลมเล็กๆ แปดลูกล้อมรอบลูกกลมเล็กๆ อีกลูกหมุนเป็นวง”“ก๊าซทั้งสองชนิดนี้มีอยู่ในอากาศ พบเห็นได้บ่อย”ลู่หยาง “……”นี่หมายความว่าข้าแยกน ้าออกเป็นไฮโดรเจนและออกซิเจนงั้นหรือ?
