่วนน ้าที่เหลือยังคงอยู่ในสภาพเดิม“ขอให้ผู้อาวุโสสอนข้าด้วย” ลู่หยางประสานมือคำนับอีกครั้ง“ได้”ผู้อาวุโสถ่ายทอดวิชาไม่ได้สอนลู่หยางเป็นพิเศษ แต่สอนวิชาแยกน ้าให้ทั้งห้าคนพอดีจะได้ดูว่าพรสวรรค์วิชาอาคมห้าธาตุของลู่หยางเป็นเช่นไร“หากต้องการเรียนวิชาแยกน ้า ต้องสงบจิตใจ รวบรวมพลังวิเศษที่สองมือ ทำสัญลักษณ์มือน ้าห้าธาตุ ใช้ปลายนิ้วโป้งและนิ้วก้อยมาแตะกัน แล้วกางนิ้วที่เหลืออีกสามนิ้ว…”ผู้อาวุโสถ่ายทอดวิชาเป็นศิษย์สำนักธาตุทั้งห้าที่คอยสอนผู้เริ่มบำเพ็ญ แม้ความรู้ที่บรรยายจะแห้งแล้งน่าเบื่อ เพียงแค่เข้าใจความรู้เหล่านี้ ก็จะรู้สึกว่าเขาบรรยายได้อย่างชัดเจนไม่ถึงสองชั่วยาม ลู่หยางก็เข้าใจกลเม็ดของวิชาแยกน ้า ส่วนเมิ่งจิ่งโจวและคนอื่นๆ มีพรสวรรค์ด้านวิชาอาคมจำกัด โดยเฉพาะเมื่อเกี่ยวข้องกับวิชาอาคมที่ต้องมีรากฐานน ้าจึงจะเรียนได้ การเรียนรู้จึงช้า“ผู้อาวุโส ข้าอยากลองสักครั้ง”
ผู้อาวุโสถ่ายทอดวิชามุ่งใจ ลูกน ้าขนาดลูกมะกันฟุ้งลอยมาตรงหน้าลู่หยาง“หากสามารถแยกลูกน ้าออกเป็นสองส่วนได้ ก็นับว่าฝึกสำเร็จแล้ว”ลู่หยางประกบมือทำสัญลักษณ์มือน ้าห้าธาตุ ท่องคาถาในใจ“ห้าทะเลสี่มหาสมุทรล้วนหวนคืน เก้าแม่น ้าแปดทะเลสายน ้าสี่สาย…แยก!”ลู่หยางเอานิ้วชี้และนิ้วกลางมือขวามาชนกัน ชี้ไปที่ลูกน ้า พร้อมร้องสั้นๆ ลูกน ้าหายวับไปอย่างไร้ร่องรอย!ผู้อาวุโสถ่ายทอดวิชา “……”นี่มันไม่ถูกต้องนะ ลูกน ้าหายไปไหน?“ลองอี