รียนสำเร็จ ก็จะสามารถต้านทานวิชาอาคมสายน ้าทั้งหมดได้!”ทุกคนพร้อมใจกันตกตะลึง ไม่คิดว่าวิชานี้จะทรงพลังถึงเพียงนี้ผู้อาวุโสถ่ายทอดวิชายิ้มพลางลูบเคราขาว กล่าวว่า “มีตำนานเล่าขานว่า ในยุคปลายแคว้นต้าอวี๋ ตระกูลขุนนางและกษัตริย์แต่ละภูมิภาคเริ่มก่อกบฏ ทั่วหล้าป่วนปั่น ประชาผู้รันทดทุกข์ทน มีผู้วิเศษ
นำุุุุชาวบ้านทั้งตำบลหนีภัย แต่ถูกมหานทีขวางกั้น คลื่นสูงท่วมท้น กระแสน ้าเชี่ยวกราก เรือไม่อาจข้ามได้”“ผู้วิเศษย่อมสามารถข้ามแม่น ้าไปได้เอง แต่ชาวบ้านเบื้องหลังไม่อาจทำเช่นนั้น”“ผู้วิเศษยืนริมฝั่ง ถือไม้เท้า แตะพื้นสามครั้ง มหานทีแยกออกจากตรงกลาง เผยให้เห็นถนนกว้างแปดสิบเมตร น ้าสองข้างสูงตั้งตระหง่าน กลายเป็นกำแพงน ้า”“เมื่อชาวบ้านทั้งหมดข้ามมหานทีไปแล้ว กำแพงน ้าสองข้างพังถล่มลงมา แม่น ้ากลับคืนสู่สภาพเดิม”“นั่นคือวิชาแยกน ้า!”สามารถแยกน ้าให้แยกออกเป็นสองส่วน ต่อหน้าวิชาอาคมเทพนี้ วิชาอาคมสายน ้าใดจะใช้ได้“ด้วยระดับวิทยายุทธ์ปัจจุบันของเจ้า การแยกแม่น ้าย่อมเกินกำลัง ร่างกายเจ้าคงรับไม่ไหว แต่เมื่อเผชิญกับวิชาอาคมสายน ้าในขั้นเดียวกัน ไม่น่าจะเป็นภัยคุกคาม”ลู่หยางสูดลมหายใจเข้าอย่างตื่นเต้น วิชาแยกน ้านี้ฟังแล้วน่าทึ่งจริงๆ“หรือลองดูแบบนี้ก็ได้”
ผู้อาวุโสถ่ายทอดวิชาหยิบแก้วน ้าที่มีน ้าเต็มแก้ว ลากนิ้วเบาๆบนแก้ว น ้าในแก้วแยกออกเป็นสองส่วนอย่างเห็นได้ชัดเขาดื่มน ้าครึ่งแก้วรวดเดียว ส
