“ตระกูลเมิ่งของพวกเราเคยชื่นชอบการช่วยเหลือผู้คนที่ตกอยู่ในอันตราย เรื่องเล็กน้อยเพียงเท่านี้ ไม่จำเป็นต้องขอบคุณข้าหรอก”สงครามเมื่อหนึ่งแสนปีก่อนจบลง สมาคมการเงินลั่วตี้แม้แต่เงาก็ยังไม่มี ตระกูลเมิ่งในฐานะหนึ่งในสองตระกูลใหญ่ที่แย่งชิงอำนาจปกครองใต้หล้า ในตอนนั้นเป็นตระกูลที่แข็งแกร่งที่สุด มีเพียงราชสำนักเท่านั้นที่สามารถเทียบได้ราชสำนักไม่เพียงไม่ลงโทษตระกูลเมิ่ง แม้แต่ปีกของตระกูลเมิ่งก็ไม่ได้ริบไป ดูได้ว่าราชสำนักไว้ใจตระกูลเมิ่งเพียงใด“พูดถึงเรื่องนี้ บรรพบุรุษตระกูลเมิ่งของพวกเจ้ากับฮ่องเต้รุ่นแรกแห่งราชวงศ์ต้าเซี่ย ต่อสู้กันอย่างไรกันแน่ บรรพบุรุษตระกูลเมิ่งแพ้ได้อย่างไร ทั้งสองคนตอนนั้นอยู่ระดับไหน?” หลี่หาวเหรินสอบถามเกี่ยวกับเรื่องนี้ ทุกคนล้วนสนใจประวัติศาสตร์ช่วงนี้เมิ่งจิ่งโจวส่ายหน้า “พวกเจ้าอย่าเพิ่งมองข้า ข้าไม่รู้จริงๆ อย่าว่าแต่ข้าเลย แม้แต่บิดาและปู่ของข้าก็ยังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น”“ถามศิษย์พี่ใหญ่ดีกว่าจะเชื่อถือได้กว่าถามข้า”ทุกคนรีบโบกมือปฏิเสธว่าไม่สนใจ
พูดเล่นหรือ ใครกล้าไปถามคำถามกับศิษย์พี่ใหญ่โดยไม่มีเหตุผล หากเป็นคำถามเกี่ยวกับการบำเพ็ญเซียนยังพอว่า แต่ถ้าเป็นเพียงเพื่อตอบสนองความอยากรู้อยากเห็น มีหวังถูกศิษย์พี่ใหญ่โยนลงจากยอดเขาเทียนลงไปตีนเขาแน่“เรื่องนี้ข้าพอรู้บ้างเล็กน้อย” หม่านกู่ลังเลสักครู่แล้วเอ่ยขึ้น“เจ้ารู้หรือ?”“อืม บรรพบุรุษของพวกเราเผ่าม
