ตมาแช่แข็งตัวเองกับคนตายก็ต่างกันเท่าไร เจ้าคิดว่าทำไมพวกเขาถึงไม่ถูกจำกัดด้วยอายุขัย นอนหลับมาจนถึงทุกวันนี้ได้ ก็เพราะตอนที่ถูกแช่แข็ง พวกเขาอยู่ในสภาวะตายแกล้งไม่ใช่หรือ?”“อืม พูดว่าตายแกล้งก็ไม่ถูกต้องนัก พูดให้แม่นยำคือ เกือบเข้าสู่การหยุดเวลา”“การหยุดเวลา?”เซียนอมตะพยักหน้าอย่างจริงจัง ในชั่วขณะนั้น นางนึกถึงคำเตือนของเด็กอวี้ที่เตือนไม่ให้บอกเรื่องที่เกินกฎเกณฑ์มากมายกับลู่หยาง นางนึกถึงอดีตที่ตนเคยผยองในยุคโบราณ เคยเหนือใครในใต้หล้า เคยอิสระเสรีว่ากันตามจริง เด็กอวี้คนเดียว นางยังไม่เอามาใส่ใจเลย!เล่า!
“เรื่องที่ข้าจะเล่าต่อไปนี้เป็นความลับสุดยอด เจ้าห้ามเล่าให้เด็กอวี้ฟังเด็ดขาด!”ด้วยปัญญาอันล ้าเลิศ เซียนอมตะคิดหาวิธีที่สองฝ่ายต่างได้ประโยชน์ได้อย่างรวดเร็ว“ท่านเซียนโปรดเล่าเถิด ท่านยังไม่รู้จักข้าหรือ รับรองปิดปากแน่นเชียว!” ลู่หยางเอามือทาบอก สัญญาว่าตนเชื่อถือได้อย่างแน่นอนแม้ลู่หยางจะยังจำคำเตือนของศิษย์พี่ใหญ่ แต่เมื่อได้ยินว่าเซียนอมตะจะเล่าเรื่องเหล่านี้ เขาก็อดกลั้นความอยากรู้อยากเห็นไม่ไหวแน่นอนว่า หากเซียนอมตะอยากเล่าประวัติศาสตร์ดำของยุคโบราณ ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่งผู้นำใหญ่และผู้นำสองสบตากัน เข้าใจกันดี ลืมการทะเลาะกันเมื่อสามวันก่อนไปหมดแล้ว“หากเจ้าฝึกฝนตาทิพย์ได้ การมองเห็นเหนือกว่าสามัญ เจ้าจะพบว่าวัตถุทุกอย่างในโลกล้วนเคลื่อนไหวไม่หยุดนิ่ง ไม่ว่าจะเป็นคนสิ่งข
