ั้นอยู่แล้ว!
มุมปากลู่หยางปรากฏรอยยิ้มมั่นใจ มือขวายกสองนิ้วขึ้นจรดริมฝีปาก แกล้งทำเป็นป่าวร้องเบาๆ “ไฟแท้ ปรากฏ!”ไฟแท้กลายร่างเป็นนกกินรี สมจริงราวกับมีชีวิต ละเอียดยิบแม้แต่ขนปีก ราวกับมีวิญญาณจริงๆ“ไฟแท้เปลี่ยนเป็นนกกินรี?” ไป๋หมิงอุทานอีกครั้ง คราวนี้เขากลั้นความตื่นตะลึงไว้ไม่อยู่ ต้องร้องออกมาดังๆศิษย์และผู้อาวุโสสำนักธาตุทั้งห้าต่างสังเกตเห็นสถานการณ์ทางฝั่งลู่หยาง“พอเรียนรู้ครั้งแรกก็เปลี่ยนไฟแท้ให้เป็นนกกินรีได้แล้ว?”“ไม่ใช่ ดูให้ดี นกกินรีมีสามขา แต่นกของลู่หยางมีเพียงสองขา!”“มีนกกินรีสองขาด้วยหรือ?”“สัญลักษณ์โดดเด่นที่สุดของนกกินรีคือมีสามขา นกสองขายังนับเป็นนกกินรีหรือ?”ลู่หยางก็งุนงงเช่นกัน ทำไม ‘นกกินรี’ ที่ไฟแท้เปลี่ยนรูปร่างเองถึงไม่เหมือนกับที่คาดหวังไว้?เขากำมือซ้าย ดับไฟแท้ แล้วกางมือออกใหม่ ยังคงเป็น ‘นกกินรี’ สองขาเหมือนเดิม
ยังไม่ละความพยายาม เขาลองอีกหลายครั้ง หวังว่าจะให้งอกขาเพิ่มอีกขาหนึ่ง แต่ก็ไม่สมปรารถนาลู่หยางเกาศีรษะ เขาประสบการณ์น้อย ไม่เคยพบสถานการณ์แบบนี้ จึงหันไปถามไป๋หมิง “เจ้ารู้หรือไม่ว่านี่เกิดอะไรขึ้น?”ไป๋หมิงไม่เคยเห็นอย่างนี้มาก่อน ถูกถามจนงงงันไปเช่นกัน “นกกินรีล้วนมีสามขา ของเจ้าแค่สองขา คงเป็นแค่นกทอง”“แล้วข้านี่นับเป็นเปลวเพลิงแท้ของนกกินรีหรือไม่?”ใบหน้าไป๋หมิงยิ่งแปลกประหลาด “นับเป็นเปลวเพลิงแท้ของนกทอง”
