้องเรียนวิชานี้เลย”“วิชาที่เหนือชั้นกว่า คืออะไรหรือ?” ลู่หยางยิ่งรู้สึกอยากรู้
ตระกูลเมิ่งในเมืองหลวงเป็นเหมือนท่านเต๋าปู้อวี่ในบรรดาผู้บำเพ็ญขั้นรวมร่าง สร้างศัตรูมากมายจนแม้ถอนผมทั้งหัวก็นับไม่หมด ถึงกระนั้นยังคงยืนหยัดมาได้หนึ่งหมื่นปี ได้รับการขนานนามว่าตระกูลอันดับหนึ่ง แสดงให้เห็นว่าสุภาษิต “ภัยร้ายอยู่นานหมื่นปี”นั้นมิใช่คำกล่าวเกินจริง“ข้าไม่เข้าใจหลักการวิชาที่ว่า แต่อธิบายได้ว่าต้องใช้อย่างไร”“ในยามต่อสู้ ให้โยนลิ่นซือจำนวนมากให้คู่ต่อสู้ กรรมสิทธิ์ลิ่นซือจะเปลี่ยนจากตระกูลเมิ่งเป็นของคู่ต่อสู้ จากนั้นก็เรียกให้คู่ต่อสู้คืนลิ่นซือให้ หากคู่ต่อสู้ไม่ยอมคืน จะมีอำนาจลงทัณฑ์จากสวรรค์ลงมา ฟ้าผ่าเปรี้ยงปร้าง สังหารคู่ต่อสู้ทิ้ง!”ใบหน้าลู่หยางแปรเปลี่ยนแปลก ทำไมวิชานี้ฟังดูคุ้นหูอย่างประหลาดนะ?“อ๋อใช่ พลังลงทัณฑ์จากสวรรค์มีชื่อว่าสายฟ้าทวงหนี้ชีวิต”ลู่หยางรู้สึกว่าแม้แต่ชื่อพลังลงทัณฑ์จากสวรรค์ก็คุ้นหูเช่นกันเขามองเมิ่งจิ่งโจว แล้วมองหลี่หาวเหรินที่ยังคงดูเหตุการณ์อย่างไม่รู้สึกตัว ในอดีตชิ่นห่าวเหรินไปกู้เงินจากตระกูลเมิ่งกระมังลู่หยางตัดสินใจไม่พูดถึงเรื่องนี้ เพื่อไม่ให้ทำลายมิตรภาพระหว่างศิษย์พี่น้อง นี่คือการแบกรับความรับผิดชอบในฐานะพี่ใหญ่
จากสถานการณ์ที่หลี่หาวเหรินได้รับความทรงจำของชิ่นห่าวเหรินเพียงครึ่งหนึ่ง บางทีหลี่หาวเหรินอาจยังนึกไม่ออกว่าชิ่นห่าวเหรินไปกู้เงินใค
