ห่าวเหรินทิ้งไว้จากมือเขา เนื้อหาของมรดกเกี่ยวข้องกับใบสัญญากู้หนี้…
ลู่หยางยืนยันว่าหัวฮว่าเซินที่ยืนอยู่ข้างๆ ยังมีชีวิตอยู่ อดคิดในใจไม่ได้ ดูเหมือนรองประมุขสี่เห็นความสำคัญของหัวฮว่าเซินมากถึงขนาดนี้แล้วยังรอดชีวิตอยู่“พูดไปแล้ว ชื่อของสายฟ้าพิบัตินี่ช่างธรรมดาเกินไปหน่อยไหม?” ในความทรงจำของลู่หยาง สายฟ้าพิบัติควรจะมีชื่อว่าชั้นฟ้าบริสุทธิ์ ม่วงเมฆ กลับสู่ความสงบ หกติ่งหกจื่อ อะไรทำนองนี้เรียก ‘สายฟ้าทวงหนี้ชีวิต’ เหมือนเรียก ‘สายฟ้าใบสัญญา’เซียนอิงเทียน ท่านตั้งชื่อเป็นหรือเปล่า?“ข้าคิดว่าชื่อที่ข้าตั้งก็ใช้ได้นะ”ลู่หยางเข้าใจทันที สีหน้าเหมือนเห็นแสงอรุณฉาบท้องฟ้า “เป็นท่านรอเสือตั้งเองรึนี่ ข้าว่าชื่อนี้มันให้ความรู้สึกเรียบง่ายแต่แฝงความลึกซึ้ง พอคิดให้ดี มีเหตุผลลึกซึ้งอยู่ สุภาษิตกล่าวว่าติดหนี้ต้องใช้หากคนที่ติดหนี้ยอมจ่าย จะเจอสายฟ้าพิบัติได้อย่างไร ฉะนั้นคนที่ติดหนี้แล้วไม่จ่าย ก็ต้องใช้ชีวิตชดใช้ ชื่อที่ท่านรอเสือตั้งช่างลึกซึ้งเหลือล้น เพียงสองสามตัวอักษรแต่กลับมีความหมายลึกซึ้งหลายชั้นชวนให้ครุ่นคิดยิ่งนัก!”เซียนอมตะยิ้มเหมาะสมกับอายุ “เฮ่เฮ่ ข้าก็ไม่ได้คิดอะไรมากมายหรอก”การข้ามพิบัติของผู้บำเพ็ญขั้นรวมร่างนับเป็นเรื่องหายาก ทั้งสี่คนจึงหยุดยืนดูอยู่ครู่หนึ่ง
ที่จริงหัวฮว่าเซินดูมาหลายครั้งแล้ว เขาอยู่เพื่อเป็นเพื่อนลู่หยางทั้งสามคนเท่านั้นแท้จริงแล้วเป็นเพียงการดูค
