ตถุวิเศษมาหาท่าน จึงลบร่องรอยเกี่ยวกับท่านออกจากวัตถุวิเศษ รอให้วัตถุวิเศษหลอมคน แล้วท่านจึงออกมาเก็บเกี่ยว?”“เป็นคนฉลาดดี” เงาร่างเย็นเยียบไม่คิดว่าลู่หยางจะเข้าใจเหตุผลเร็วขนาดนี้แต่นั่นก็ยังไม่เปลี่ยนแปลงจุดจบของลู่หยางอยู่ดี“ดูจากแผ่นหยกที่เอวพวกเจ้า สองคนเป็นสำนักเวิ่นเต๋า อีกคนเป็นสำนักวังเซียนเยว่กุย?”“รู้ตัวตนของพวกเรา ยังกล้าจะลงมือกับพวกเราอีกหรือ?”เงาร่างเย็นเยียบหัวเราะเสียงต ่าสองที “สำนักเซียนแล้วอย่างไร?พวกเจ้าสามคนตายที่นี่ แม้สำนักเซียนจะมีวิชาเหนือฟ้า ก็ตรวจไม่พบข้า!”
ลู่หยางตาเล็ก อีกฝ่ายรู้จริงหรือแกล้งไม่รู้ หากศิษย์สำนักเซียนเกิดเรื่อง สำนักเซียนสามารถตรวจสอบสายใยโชคชะตา ฆาตกรแน่นอนหนีไม่พ้นเถาเหยาเยี่ยและหลานถิงเผชิญหน้ากับศัตรูแข็งแกร่ง ค่อยๆ จับอาวุธ เตรียมโจมตีกะทันหัน“กล้าทำร้ายลูกค้าของเจ้านายพวกเรา ตาย!”เสียงเฉียบเย็นอีกเสียงดังมาจากท้องฟ้า เงาร่างหนึ่งถือแส้เก้าท่อน เปลวไฟผีเขียวลุกโชนบนแส้ แส้เก้าท่อนฟาดใส่เงาร่างเย็นเยียบ เปลวไฟผีเขียวราวกับโรคที่เกาะกระดูก ตามติดไม่ยอมปล่อยทั้งสองฝ่ายต่อสู้กันอย่างดุเดือด ต่างฝ่ายต่างใช้วัตถุวิเศษ ไม่ถึงร้อยกระบวนท่า เงาร่างเย็นเยียบก็ถูกเจ้าของแส้เก้าท่อนจับตัวได้“พวกท่าน ไปกับพวกเราสักหน่อย เจ้านายของพวกเราต้องการพบพวกท่าน”เจ้าของแส้เก้าท่อนมองลู่หยางทั้งสามคนเย็นชา เสียงแฝงความไม่ยอมให้ปฏิเสธเจ้าของแส้เก้าท่อนก็อ
