ลกในแขนเสื้อ” ลู่หยางกล่าวเรียบๆ“อย่าคิดว่าเจ้ามีอภินิหารด้านพื้นที่แล้วจะขังข้าได้!” เสียงหญิงซักผ้าดังมาจากฝ่ามือลู่หยาง หญิงซักผ้าหนีออกมาอีกครั้ง
ลู่หยางเกาคาง ใช้วิชาฝ่ามือหมู่บ้าน ดูดหญิงซักผ้าเข้าไป แล้วประกบสองมือเข้าหากันหญิงซักผ้าที่ตกลงไปในฝ่ามือลู่หยางไม่รู้ตัว คิดว่าเป็นการใช้วิชาเดิมซ ้าๆ นางควบคุมม้วนภาพให้บินจากฝ่ามือซ้ายไปฝ่ามือขวาแล้วจากฝ่ามือขวาไปฝ่ามือซ้าย แต่ไม่ว่าอย่างไรก็หาทางออกไม่พบ“แปลก ทางออกอยู่ไหน?”ดีที่นางไม่ใช่วิญญาณที่เพิ่งรู้คิดวันแรก เคยพบผู้บำเพ็ญและอภินิหารด้านพื้นที่มามาก ปัญหาใหญ่ที่สุดของอภินิหารประเภทนี้คือสิ้นเปลืองพลังบำเพ็ญมาก ไม่สามารถใช้ได้นาน ด้วยวิทยายุทธ์ของลู่หยาง คงจะรักษาได้แค่สามถึงห้านาที“ศิษย์พี่ คราวนี้สำเร็จแล้วใช่ไหม?” เถาเหยาเยี่ยมองลู่หยางที่ประกบมือด้วยความสนใจ ยิ่งดูยิ่งรู้สึกว่าท่าทางนี้เหมือนนักพรต“ยังหรอก วิชาโลกในแขนเสื้อสิ้นเปลืองพลังบำเพ็ญมาก ข้ารักษาได้แค่หนึ่งเค่อเท่านั้น”“แล้วทำอย่างไรดี?” คุณชายสกุลซ่งร้อนใจ ดูจากท่าทีของหญิงซักผ้า หากหนีออกมาได้คงจะแก้แค้นครอบครัวของพวกเขาแน่“ไม่ต้องกังวล ทานยาลูกกลอนต้าฮ่วนตันจะยืดเวลาใช้อภินิหารหนึ่งชั่วยามไม่มีปัญหา”
“แต่หนึ่งชั่วยามยังไม่ทันกลับสำนักเลย” หลานถิงเริ่มกังวลเช่นกัน พยายามหาทางออกลู่หยางส่ายหน้า “ข้าคิดหาทางออกได้แล้ว”……“ท่านลูกค้า ท่านแน่ใจหรือว่าต้องการขายวัต