ถุวิเศษประเภทม้วนภาพที่มีวิญญาณวัตถุวิเศษ?” ผู้ดูแลของสมาคมการเงินลั่วตี้ถามอย่างสุภาพ ดวงตาเป็นประกายวัตถุวิเศษที่มีวิญญาณวัตถุวิเศษทุกชิ้น ล้วนสามารถขายได้ราคาที่น่าตะลึงแต่ลูกค้าคนนี้ดูแปลกตา ประกบสองมือ หญิงสองคนยืนเคียงข้างคอยป้อนยาลูกกลอนนี่เป็นนักพรตสายถือเนื้อถือตัวจากที่ไหนหรือ?ลู่หยางไม่มีทางเลือก มือทั้งสองต้องประกบกันกินยา จึงต้องให้ศิษย์น้องทั้งสองช่วยป้อนยาแรกเริ่มคุณชายสกุลซ่งอาสาจะทำหน้าที่นี้ แต่โดนสายตาของเถาเหยาเยี่ยทั้งสองข่มจนถอยไป“ท่านเต๋า ท่านแน่ใจหรือว่าวิธีนี้จะได้ผล?” คุณชายสกุลซ่งถามเสียงเบา ยังกังวลอยู่บ้าง
เมืองหยวนเฮ่อห่างไกลความเจริญ ขนบธรรมเนียมไม่ดี แม้แต่ร้านเกี๊ยวน ้ายังหลอกลูกค้า สมาคมการเงินลั่วตี้จึงไม่เปิดสาขาในเมืองหยวนเฮ่อลู่หยางและคณะจึงมาที่เมืองชิงสุ่ยจวิน“แน่นอน”“แล้วถ้าม้วนภาพกลับไปบ้านข้าอีกล่ะ?”“เจ้าก็ได้กำไรสิ สามารถขายได้อีกรอบ”“มีเหตุผล”คุณชายสกุลซ่งรู้สึกว่ามีอะไรไม่ถูกต้องลู่หยางเองขังหญิงซักผ้าได้ไม่นาน เขาไม่เชื่อว่าสมาคมก็ขังไม่ได้เช่นกันวัตถุวิเศษขังไม่ได้ แล้วสมาคมจะยังมีชื่อเสียงอยู่หรือ?สมาคมได้ยินว่ามีวัตถุวิเศษมีวิญญาณจะขาย จึงเชิญผู้ประเมินอาวุโสที่สุดมาประเมินความแท้ของวัตถุวิเศษ“วัตถุวิเศษของข้าหนีได้เร็วนัก” ลู่หยางเตือนหัวหน้าสาขาสมาคมหัวเราะ ชี้ไปที่ห้อง “ห้องนี้มีค่ายกลสิบสองชนิดทั้งข้างในข้างนอก ข้าอยากเห็นนักว่า
