หญิงซักผ้าไม่เต็มใจต่อสู้กับพวกลู่หยางทั้งสาม แต่ไม่ได้หมายความว่านางไม่สามารถสู้ได้!คิดจะมาเอาชนะข้า? คิดว่าข้าเป็นตุ๊กตาดินหรืออย่างไร!?ม้วนภาพลอยขึ้นในอากาศ น ้าไหลพรั่งพรูออกจากภาพวาดราวกับสายน ้าตกไหลโถมลงมา เต็มห้องลับในพริบตาลู่หยางเห็นเช่นนั้น คว้าคอเสื้อคุณชายสกุลซ่งวิ่งออกไปทันทีตัวเขาไม่เป็นไร แต่คุณชายสกุลซ่งเป็นคนธรรมดา หากติดอยู่ในห้องลับ ไม่ถึงหนึ่งอึดใจก็จมน ้าตายสี่คนเพิ่งกลับขึ้นมาถึงพื้น ก็ได้ยินเสียงดังสนั่น ห้องเล็กที่ตั้งอยู่เหนือห้องลับถูกทะลวง น ้าจากม้วนภาพพวยพุ่งขึ้นมาราวกับตาน ้าพุไหลทะลักขึ้นสูง หญิงซักผ้ายืนอยู่เหนือน ้าพุ มองลงมาที่ลู่หยางจากที่สูงลู่หยางริมฝีปากบังเอิญสัมผัสกับหยดน ้า เขาราวกับค้นพบความลับอันน่าตื่นตะลึง“นี่คือ…น ้าจืด!”เถาเหยาเยี่ย “?”หลานถิง “?”
ศิษย์พี่ลู่หยางกำลังพูดอะไร?ยังลิ้มลองชิมน ้าด้วย และยังรู้สึกแปลกใจที่เป็นน ้าจืด? น ้าจืดไม่ใช่เรื่องปกติหรือ?รู้สึกถึงสายตาของศิษย์น้องทั้งสอง ลู่หยางกระแอมกลบเกลื่อนทำเป็นไม่มีอะไรเกิดขึ้นหลังจากเหตุการณ์ผีน ้าที่เมืองฮั่นสุ่ย ลู่หยางเกิดนิสัยตรวจสอบว่าคู่ต่อสู้ใช้น ้าจืดหรือน ้าเค็มหญิงซักผ้าสะบัดแขนเสื้อ น ้าพุแยกเป็นสามสาย กลายเป็นงูน ้าสามตัว พุ่งเข้าหาทั้งสามลู่หยางไม่หวั่นแม้แต่น้อย กระบี่ชิงเฟิงพุ่งออกจากฝัก คมกระบี่แผ่กระจายเต็มท้องฟ้า กระบี่ฟันงูน ้า ปกติงูน ้าสามารถแยกเป็นสองได
