่งขัดสมาธิโคจรพลังเพื่อฟื้นฟูร่างกาย
ใช้เวลาไม่นานนัก ทั้งคู่ก็ลืมตาขึ้น อาการบาดเจ็บทุเลาลงมากแล้ว
ท่านผู้อาวุโส เราไปกันเถอะเจ้าค่ะเหมียวอินกล่าว
ได้ ๆ ไปกันเถอะเย่หนานพยักหน้ารับ
จากนั้นทั้งสามก็นั่งรถม้าออกเดินทางต่อ บรรยากาศเริ่มกลับมาครึกครื้น มีเสียงพูดคุยหยอกล้อกันดังออกมาจากรถม้าเป็นระยะ
หลังจากที่เย่หนานจากไปได้ราวสองสามชั่วยาม
เงาร่างสองสาย หนึ่งแก่หนึ่งหนุ่ม ก็ปรากฏตัวขึ้น ณ บริเวณที่ตั้งแคมป์
ชายชราผู้มีบุคลิกเหมือนเซียนผู้หลุดพ้น และเด็กหนุ่มท่าทางคล่องแคล่ว
เฮ้อ! พวกเรามาช้าไปอีกแล้วชายชราขมวดคิ้วมุ่น
หากเย่หนานอยู่ที่นี่ ย่อมต้องจำทั้งสองคนได้แม่นยำ
พวกเขาไม่ใช่ใครอื่น คือชางหยวนและศิษย์เอกชางเนี่ยนนั่นเอง
ท่านอาจารย์ ทำอย่างไรดีขอรับ เราไม่มีเบาะแสอีกแล้วชางเนี่ยนหันไปมองอาจารย์ด้วยสีหน้ากลัดกลุ้ม
ไม่ได้! เราต้องตามหาท่านผู้อาวุโสเย่ให้พบ ท่านไม่เพียงแต่เป็นวาสนาในภายภาคหน้าของเรา แต่ยัง…ชางหยวนเหมือนจะนึกอะไรขึ้นได้ จึงรีบหุบปากฉับ
ก่อนหน้านี้พวกเขาเดินทางไปหาเย่หนานที่สำนักหยกงาม แต่กลับพบว่าเย่หนานหายตัวไปแล้ว
หายไปชนิดที่ว่ายกภูเขาทิศใต้หายไปทั้งลูก!
เรื่องนี้ทำเอาสองศิษย์
