แดนพุทธะทองหรอกหรือ?” ลู่หยางงุนงง ไม่เข้าใจว่าทำไมอาจารย์ถึงถามเช่นนี้“ไม่มีอะไร”ศิษย์มากมายทยอยมาล้อมดูท่านเต๋าปู้อวี่ เมื่อครั้งหนึ่งท่านเต๋าปู้อวี่ถูกบังคับให้เข้าภวังค์สิบปี ไม่เคยโผล่หน้าให้เห็น ศิษย์พี่ใหญ่หลงเชื่อคำยุยงของลู่หยาง ปล่อยท่านเต๋าปู้อวี่ออกมา ให้ไปเล่านิทานโฆษณาสำนักเวิ่นเต๋านอกสำนัก นับแต่นั้นท่านเต๋าปู้อวี่ก็ไม่เคยกลับมาสำนักอีกเลยศิษย์รุ่นก่อนสองรุ่นเพียงแค่เคยได้ยินว่าในสำนักมีเจ้าสำนักเช่นนี้อยู่ แต่ไม่เคยพบเห็นแม้แต่รุ่นลู่หยาง ก็มีเพียงลู่หยางกับเมิ่งจิ่งโจวสองคนที่เคยพบท่านเต๋าปู้อวี่ ส่วนเถาเหยาเยี่ย หม่านกู่ และหลี่หาวเหรินนั้นยังไม่เคยพบ
“ได้ยินว่าเจ้าสำนักกลับมาแล้ว ขอดูหน่อย ขอดูหน่อย?”“เจ้าสำนักไม่ใช่อวี้จือหรือ?”“ในที่สุดก็ได้เห็นเจ้าสำนักตัวจริง ข้าออกไปทำภารกิจข้างนอกแนะนำตัวว่าเป็นคนจากสำนักเวิ่นเต๋า คนเขาถามก่อนเลยว่าเป็นศิษย์ท่านเต๋าปู้อวี่หรือเปล่า พอยืนยันว่าไม่ใช่เขาถึงยอมให้เข้าไป”“พวกเจ้าไม่เคยเห็นเจ้าสำนักเลยหรือ?”“เจ้าเคยเห็นหรือ?”“ใช่สิ”“พวกเราเป็นรุ่นเดียวกันนะ เจ้าไปเห็นที่ไหนล่ะ?”“ในประกาศจับ”ศิษย์ทั้งหลายพยายามดันเบียดเข้าไปข้างใน อยากเห็นท่านเต๋าปู้อวี่ตัวเป็นๆ หากคนนอกเห็นภาพนี้ อาจจะเข้าใจผิดคิดว่าท่านเต๋าปู้อวี่เป็นที่รักใคร่ของเหล่าศิษย์ก็เป็นได้“น้องชาย เจ้ากลับมาแล้วหรือ”ผู้อาวุโสใหญ่มาถึงอย่างเชื่องช้า หรือจะพูดว่ารอให้กา
