ยอดเขาคุมขังรักษาความเงียบสงบมาแต่ไหนแต่ไร หากมีเสียงใดแว่วมา ก็มักเป็นเสียงคร ่าครวญของเหล่านักโทษเท่านั้นโดยปกติแล้ว เสียงคร ่าครวญของเหล่านักโทษมักจะดังสั้นๆ พักเดียว พอถูกสอบสวนก็สารภาพเสียหมด ส่วนพวกที่ปากแข็งไม่ยอมพูด ก็มักจะถูกหลอมเป็นวิญญาณวัตถุวิเศษโดยตรงแต่วันนี้ต่างออกไป ครั้งนี้นักโทษเบอร์นี้ร้องได้เสียงดังประหลาดร้องมาครึ่งชั่วยามแล้วก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะหยุดด้วยวิทยายุทธ์อันสูงส่งของเขา ร้องเสียงคร ่าครวญเท่าไรก็ไม่แห้งคอสักที“แล้วพวกเราควรทำอย่างไรดี?”ทั้งลู่หยาง เซียนอมตะ และศิษย์พี่ใหญ่ ต่างมองอาจารย์หลวงที่ยังคงคร ่าครวญอย่างจนปัญญาถึงขั้นที่ศิษย์พี่ใหญ่รำคาญอาจารย์หลวงที่ส่งเสียงดังเกินไป นางจึงวางกำแพงกำบังชุดหนึ่งเอาไว้ ปล่อยให้เขาร้องอยู่ข้างใน ไม่รบกวนด้านนอกความเงียบกลับคืนมาในทันที
ลู่หยางส่ายหน้า รู้สึกน่าเสียดายอย่างยิ่ง เขาอุตส่าห์จับตัวบุคคลสำคัญของแคว้นต้าอวี๋มาได้ ไม่นึกว่าอีกฝ่ายจะเป็นคนแกร่งเช่นนี้ยอมจมดิ่งในคำสาปแต่ไม่ยอมเปิดเผยข้อมูลใดๆ ทั้งสิ้นอวี้จือพยายามใช้หลากหลายวิธีเพื่อคลายคำสาป แต่ไม่มีวิธีใดใช้ได้ผลกับอาจารย์หลวงการปลดเปลื้องหนึ่งในเจ็ดภัยแปดทุกข์นั้น เพียงอวี้จือเริ่มใช้คาถาก็แก้ไขได้แล้ว แต่อาจารย์หลวงผู้นี้กลับไม่ได้มีแค่หนึ่งภัย แต่เป็นเจ็ดภัยแปดทุกข์ทั้งหมด ซ ้ายังมีคำสาปที่ทำให้ไม่สามารถยกระดับวิทยายุทธ์ได้ในยามมีชีวิต และวิญญาณแตกส
