อาจารย์หลวงสับสนอย่างยิ่ง ห้องว่างชั่วคราวที่เขากับเซียนอมตะชายสร้างขึ้นนั้น เขาเป็นผู้สร้าง นอกจากเขาผู้เป็นเจ้าของห้องแล้ว ไม่ควรมีใครสามารถเปิดมิติหลบหนีไปได้แต่สถานการณ์ตอนนี้คือ โดยไม่ได้รับอนุญาตจากเขา เซียนอมตะชายกอดเขาหนีออกจากห้องว่างไปพร้อมกันพลังของรูปแบบของผลของการบำเพ็ญเป็นเค้า?ตอนนี้มีเพียงคำอธิบายแบบนี้เท่านั้นนักบวชขาวดำรู้สึกงุนงง เขารู้สึกว่าคนที่ปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหันคล้ายอาจารย์หลวง แต่ใบหน้าที่บวมปูดเขียวช ้าเต็มไปด้วยบาดแผล ช่างแตกต่างจากอาจารย์หลวงในความทรงจำอย่างสิ้นเชิงเซียนอมตะชายเห็นลู่หยาง เซียนอมตะ และศิษย์พี่ใหญ่ทั้งสามคนอยู่พร้อมกัน รู้สึกคุ้นเคยกับฉากนี้อย่างยิ่ง จิตวิญญาณยังวูบโหวงเป็นระยะ เกิดปฏิกิริยาตอบสนองแต่เขาก็นึกขึ้นได้ว่า ตอนนี้เขาอยู่ฝ่ายเดียวกัน อาจารย์หลวงต่างหากที่จะถูกซ้อม“ผู้นำใหญ่ ผู้นำสอง ในที่สุดท่านก็มาช่วยข้าแล้ว!”
เซียนอมตะชายร้องไห้คร ่าครวญ สิบวันที่ผ่านมาเขาไร้ที่พึ่ง ต้องจิตวิญญาณระเบิดใส่อาจารย์หลวงทุกวัน ช่างทรมานยิ่งนัก รูปแบบของผลการบำเพ็ญอมตะเป็นเค้าเหี่ยวเฉา จิตวิญญาณก็หม่นหมองลง ฟื้นฟูได้ยากตามหลักการแล้ว เมื่อประมุขและคนอื่นๆ พบว่าเขาหายตัวไป ก็ควรเรียกชื่อและฉายาของเขาที่รูปปั้น เขาก็จะสามารถออกจากห้องว่างชั่วคราวได้เขารอสิบวันแล้ว ก็ยังไม่ได้ยินประมุขเรียกชื่อเขาเขาสันนิษฐานว่า หากอาจารย์หลวงทำให้คนลืมตัวตนของอา