ลู่หยางและลู่หยางต่อสู้กันอย่างดุเดือนเจ้าสำนักลู่เชี่ยวชาญวิชาอาคม ใช้วิชาอาคมธาตุทั้งห้าได้อย่างคล่องแคล่ว แม้แต่วิชายุทธ์ขั้นสูงทางด้านเวลาและพื้นที่ก็ล้วนแตะต้อง ยิ่งไปกว่านั้นยังสามารถใช้เอกภาพแห่งหมัด ทำให้ประมุขสำนักทั้งสี่ต้องหนีกระเจิดกระเจิงรองประมุขลู่ฝึกฝนวิชากระบี่เป็นหลัก อายุยังน้อยแต่ความลึกซึ้งในวิถีกระบี่กลับเหนือกว่าผู้บำเพ็ญระดับเดียวกัน ไล่ตามระดับขั้นทารกแรกกำเนิด“ใครจะชนะกันหนอ? ได้ยินว่าเจ้าสำนักลู่ผู้นี้มีความสำเร็จอันสูงส่งในด้านวิชาอาคม ยังคิดค้นวิชาอาคมเฉพาะตัวอีกหลายอย่างการคิดค้นวิชาอาคมในระดับนี้ ตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบันมีสองสามคน”“ในงานฉลองแคว้นชิง เขาต่อสู้หนึ่งต่อสอง เอาชนะไป๋หมิงและหลานถิงทั้งสองคน แต่ไม่มีใครเห็นว่าแก่นทองคำที่เขารวบรวมคืออะไร”“ผลแพ้ชนะยากที่จะบอกได้ ท่านไม่ได้ยินรองประมุขลู่คนนั้นพูดหรือ? พรสวรรค์ของเขาสูงส่งจนแม้แต่เซียนก็ต้องกดขี่!”
ลู่หยางไม่สมกับเป็นผู้แข็งแกร่งระดับโลก ทุกการกระทำของเขาล้วนดึงดูดสายตาของผู้คนโดยเฉพาะอย่างยิ่งประมุขสำนักทั้งสี่และเจียงชุน พระชายใหญ่ต้องการดูว่าลู่หยางจะแสดงการต่อสู้ซ้ายชนขวาอย่างไรเมื่อเจ้าสำนักลู่กระโดดลงจากเวที เซียนอมตะก็มอบร่างให้ลู่หยางด้วยความเต็มใจ ให้ลู่หยางควบคุมทั้งสองร่างต่อสู้กัน“ลู่หยาง สู้ให้เต็มที่ เจ้าต้องเอาชนะคู่ต่อสู้ให้ได้ การต่อสู้ครั้งนี้เจ้าเป็นตัวแทนของสำนักเวิ่นเต๋าของ
