ย่างเร่งรีบ หากนำศิษย์ศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่มาด้วย การต่อสู้ครั้งนี้อาจจะเป็นอีกภาพหนึ่งเลยทีเดียว”ศิษย์ศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่?ผู้คนได้ยินคำนี้ อดไม่ได้ที่จะขบคิด หรือว่านอกจากรองประมุขผู้นี้แล้ว ลัทธิสวรรค์ยังมีอัจฉริยะผู้ยิ่งใหญ่อีกสี่คน?ศิษย์ศักดิ์สิทธิ์ทั้งสี่ก็คือเมิ่งจิ่งโจว เถาเหยาเยี่ย หม่านกู่ และหลี่หาวเหรินชิ่นเหยียนเหยียนนับเป็นสมาชิกลัทธิสวรรค์เช่นกัน แต่ว่าตอนนี้มีตัวตนเป็นชิ่นหาวเหรินที่กลับชาติมาเกิดใหม่ลู่หยางต่อสู้กับตัวเองอีกแปดสิบกระบวนท่า ไม่อาจแยกแพ้ชนะทั้งสองตกลงยุติการต่อสู้
“สุดยอด ข้าไม่เคยต่อสู้กับผู้บำเพ็ญระดับเดียวกันอย่างมันส์ถึงเพียงนี้มาก่อน!” รองประมุขลู่หัวเราะร่าอย่างเต็มที่ หลงระเริงไร้ขอบเขต ไร้กฎเกณฑ์ แต่ก็ไม่ได้มองเจ้าสำนักลู่ด้วยสายตาที่ต ่าต้อยอีกต่อไปเจ้าสำนักลู่ยิ้มตอบ “หากพวกเราสู้กันต่อไป ต่อให้สู้จนถึงวันพรุ่งนี้ก็คงไม่อาจแยกแพ้ชนะ การต่อสู้ย่อมไร้ความหมาย ไม่สู้หยุดเพียงเท่านี้เถิด?”รองประมุขลู่ครุ่นคิดเล็กน้อย ก็รับข้อเสนอของเจ้าสำนักลู่อย่างรวดเร็ว“ก็ตกลงตามนั้น ข้าเคยดูแคลนอัจฉริยะยุคปัจจุบัน การแย่งชิงยุคทองที่มีเจ้าอยู่ คงไม่มีทางเงียบเหงาแน่!”เจ้าสำนักลู่ยังคงรักษากิริยาถ่อมตน “การมาโดยไม่ได้รับเชิญถือเป็นการไม่สุภาพ ลัทธิสวรรค์ กรุณาจากไปเถิด”แม้จะถูกไล่ รองประมุขลู่ก็ไม่โกรธ เขาโบกมือ หันหลังเดินจากไป“ผู้พิทักษ์ทั้งห้า ตามข้ามา”“รับท
