ขลู่ฟันฝ่าอุปสรรคมาโดยตลอด ในที่สุดก็มาถึงรอบชิงชนะเลิศ ต้องเผชิญหน้ากับศัตรูในชาตินี้———เมิ่งจิ่งโจวลู่หยางนั่งขัดสมาธิฟื้นฟูพลังวิเศษที่เสียไปในการต่อสู้เมื่อครู่รอบชิงชนะเลิศเริ่มต้นอย่างเป็นทางการเมิ่งจิ่งโจวรอคอยมานานจนทนไม่ไหว กระโดดขึ้นเวทีทันทีเขาหัวเราะแปลกๆ สองที ขยับมือไปมา “ฮี่ฮี่ ในที่สุดก็ถึงตาข้าสักที”เขาเพิ่งเรียนวิชามาจากชิวจิ้นอัน ในที่สุดก็มีโอกาสแสดงฝีมือจัดการลู่หยางผู้ข่มขี่ข่มเหงอวดดีนักหรือที่เป็นผู้รักษาการแทนเจ้าสำนัก? ถึงเวลาที่ต้องโดนตีแล้ว เจ้าก็ต้องโดนอยู่ดี!“สำนักเวิ่นเต๋า เมิ่งจิ่งโจว”“ลัทธิสวรรค์ รองประมุข”“พูดกันหน่อย ครั้งนี้เจ้าช่วยร่วมมือแสดงสักหนึ่งฉาก คราวหน้าข้าก็จะเชิดชูเจ้าเช่นกัน” ลู่หยางส่งเสียงสื่อจิตเกลี้ยกล่อมด้วยความหวังดี ศิษย์พี่ศิษย์น้องร่วมสำนัก ถ้าไม่ต้องต่อสู้ก็ไม่ควรต่อสู้จะทำลายความสามัคคี“เจ้าบอกไม่ต่อสู้ก็ไม่ต่อสู้? บอกให้เจ้ารู้ วันนี้ข้าตั้งใจจะสั่งสอนเจ้า!” เมิ่งจิ่งโจวมีที่ไหนจะยอมปล่อยโอกาสในการต่อสู้กับลู่หยางไป
ลู่หยางถอนหายใจ จำต้องเปลี่ยนวิธีพูด “ถ้าเช่นนั้น ข้าขอใช้ตำแหน่งผู้รักษาการแทนเจ้าสำนักสั่งให้เจ้ายอมแพ้”เมิ่งจิ่งโจว: “…”“หรือว่าจะลองเจรจากันอีกครั้ง?”
