ลู่หยางมีไม้ตายอยู่สามอย่าง ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะนำออกมาใช้หนึ่ง มวยเลียนแบบของศิษย์พี่ใหญ่ เรียกศิษย์พี่ใหญ่มาช่วยสอง วิชาทรงเซียนม้า เชิญเซียนอมตะมาสิงร่างสาม แก่นทองอมตะ สามารถกำหนดแผนการชัยชนะได้การใช้ไม้ตายเพียงหนึ่งในสามนี้ ก็ถือเป็นการโจมตีถึงตายสำหรับผู้บำเพ็ญระดับเดียวกันหากคู่ต่อสู้ไม่แข็งแกร่งเกินไป หรือคู่ต่อสู้ไม่ใช้กลโกงก่อน ลู่หยางจะไม่เปิดไพ่ตายขงฮ่าวจัดอยู่ในประเภทหลังพลังที่ขงฮ่าวใช้อยู่นั้นอย่างเห็นได้ชัดว่าไม่ใช่ของเขาเอง คาดว่าคงมีวิญญาณผู้ทรงพลังอยู่ในร่างของเขา กลเช่นนี้ลู่หยางคุ้นเคยดี เพราะในร่างของเขาเองก็มีเช่นกันแบบนี้ก็สู้ไม่ได้แล้ววิญญาณผู้ทรงพลังนั้นอย่างน้อยต้องเริ่มจากขั้นรวมร่าง ลู่หยางเอาหัวไปสู้กับอีกฝ่ายได้อย่างไร
เขาจึงตัดสินใจใช้แก่นทองอมตะทันที และคำตอบที่แก่นทองอมตะให้มาก็ชัดเจน ตรงกับที่เขาคาดการณ์ไว้ นั่นคือประท้วงต่อกรรมการ“นี่คือสิ่งที่เรียกว่าอัจฉริยะงั้นหรือ อาศัยพลังภายนอกมาต่อสู้กับข้า?” รองประมุขลู่เยาะเย้ย “หากพวกท่านไม่จัดการเรื่องนี้ ในมือข้ายังมีวัตถุวิเศษที่ประมุขและอาจารย์มอบให้ แม้แต่ผู้บำเพ็ญขั้นข้ามพิบัติก็ต้านทานการโจมตีจากวัตถุวิเศษไม่ได้”“เพราะคำนึงว่าวัตถุวิเศษนั้นเกินกฎ ข้าจึงไม่ได้ใช้ในการต่อสู้หากขงฮ่าวไม่ละเมิดกฎ ข้าก็คงไม่ต้องใช้วิธีนี้”กรรมการเมื่อได้ยินลู่หยางประท้วง ก็ตกตะลึงไปชั่วขณะ ยังไม่ทันตั้งสติ แม้ว่าเขาจ
