่ข้าฝึกฝน ‘วิชากระดองเต่า’ สามารถปิดผนึกอายุขัยได้ พอดีเป็นของต้านทานเขาได้”ใต้เวทีประลอง ผู้บำเพ็ญร่างสูงใหญ่ค่อยๆ ลืมตา ดวงตาเย็นเยียบดุจน ้าแข็ง เผยรอยยิ้มมั่นใจ สำหรับคนอื่น เว่ยหนานเฟยอาจเป็นคู่ต่อสู้ที่น่ากลัว แต่สำหรับเขา ไม่มีอะไรน่าเกรงขามก็แค่เว่ยหนานเฟยโชคดี ผ่านเข้ารอบชิงชนะเลิศอย่างราบรื่นถ้าเจอกับเขา จะมีโอกาสเข้ารอบชิงชนะเลิศได้อย่างไร?จากนั้นเขาก็หมุนตัวจากไปเขาคือผู้บำเพ็ญในกลุ่มขั้นแก่นทองคำตอนต้น……
“เผาผลาญอายุขัยผู้อื่น ช่างมีแนวคิดดี เป็นเมล็ดพันธุ์ที่ดี หากในยุคของข้าได้พบข้า มารับข้าเป็นอาจารย์ก็ไม่แปลก น่าเสียดาย”ใต้เวทีประลอง ผู้บำเพ็ญในชุดดำคลุมศีรษะพึมพำในปาก เขาเปิดหมวกคลุม เผยใบหน้าเต็มไปด้วยรอยแผล รอยกระบี่ รอยไฟลวก รอยหนาวกัด… แต่ละรอยแผลล้วนเป็นเครื่องหมายของการต่อสู้ที่เฉียดฉิวความตายการต่อสู้เหล่านี้มอบจิตสำนึกในการรบที่เข้มแข็งยิ่งให้เขา ในระดับเดียวกัน ยากจะหาผู้ใดเทียบเคียงจากนั้นเขาก็หมุนตัวจากไปเขาคือผู้บำเพ็ญในกลุ่มขั้นแก่นทองคำตอนกลาง……“เว่ยหนานเฟยหรือ น่าสนทีเดียว อัจฉริยะจากสำนักเวิ่นเต๋าไม่อาจดูแคลนได้จริงๆ ส่วนเรื่องเผาผลาญอายุขัย ไม่นับเป็นภัยคุกคาม”ใต้เวทีประลอง ผู้บำเพ็ญร่างผอมดั่งลิงหรี่ตา วิเคราะห์กระบวนท่าการต่อสู้ของเว่ยหนานเฟย ภาพเหตุการณ์แล่นผ่านในสมองเขาเป็นห้วงๆ ครุ่นคิดหาวิธีรับมือผ่านการแข่งขันมามากมาย ประสบการณ์การต่อสู้ของ
