เขาช่างพิสดาร นานแล้วที่คิดวิธีรับมือไว้
จากนั้นเขาก็ก้าวขึ้นไปบนเวทีประลองเขาคือผู้ตัดสิน……ฟางเซิ่งยืนบนเวทีประลอง รอคอยเว่ยหนานเฟยขึ้นเวทีไม่นาน เว่ยหนานเฟยก็นำฝูงไก่ เป็ด หมู ขึ้นเวทีฟางเซิ่งไม่กล้าประมาท พวกนี้ไม่ใช่เพียงสัตว์ธรรมดา แต่เป็นสัตว์ที่มีวิทยายุทธ์ดูเหมือนเว่ยหนานเฟยจะเป็นนักควบคุมสัตว์ด้วย“สำนักเวิ่นเต๋า เว่ยหนานเฟย”“สำนักอี๋ ฟางเซิ่ง”ทั้งสองวางท่า การต่อสู้จวนเริ่มฟางเซิ่งศึกษาการต่อสู้ของเว่ยหนานเฟย ขณะที่เว่ยหนานเฟยก็ศึกษาการต่อสู้ของฟางเซิ่ง สรุปได้ว่านี่คือคู่ปรับที่แข็งแกร่ง ไม่อาจมีความคิดประมาทแม้แต่น้อยดังนั้นเขาจึงใช้พลังเต็มกำลังตั้งแต่เริ่ม“วิชาเผาฟ้าพิโรธโลหิต!”
ฟางเซิ่งมุมปากเหยียดเป็นรอยยิ้มเย็นชา “เจ้าคิดว่าข้าไม่ได้เตรียมการหรือ ไม่กลัวบอกเจ้าหรอก ก่อนขึ้นเวที ข้าได้กินยาที่ต้านทานวิชายุทธ์ของเจ้าแล้ว เจ้าไม่อาจเผาผลาญอายุขัยข้าได้!”ฟางเซิ่งมียาพิเศษสองสามเม็ด สามารถปิดผนึกอายุขัยของตนในระยะเวลาสั้นๆ เพื่อป้องกันอุบัติเหตุในช่วงหลับใหล จึงขอให้ปรมาจารย์สายยาปรุงไว้โดยเฉพาะไม่คิดว่าจะได้ใช้ที่นี่คิดว่าเมื่อเว่ยหนานเฟยรู้เรื่องนี้คงจะตกตะลึงชั่วขณะ ฟางเซิ่งฉวยโอกาสนี้ประชิดตัว!“ทะลวงแปดทิศด้วยหอก!”เว่ยหนานเฟยขวานเปล่งประกายเจิดจ้า แสงสว่างจ้าตา การเคลื่อนไหวรวดเร็วเหลือคณา ดวงตาเป็นประกาย ไม่มีการตกตะลึงแม้แต่น้อย เขาโต้กลับอย่างเต็มกำลังอื้ออึง——อาว
