อาจารย์หลวงซ่อนตัวได้อย่างแนบเนียน แม้การแข่งขันรอบสุดท้ายจะเริ่มขึ้นแล้ว ศิษย์พี่ใหญ่ก็ยังตามหาไม่พบบรรดาอัจฉริยะทั้งหลายได้รับประทานอาหารและเที่ยวเล่นอย่างเต็มที่ พักผ่อนเต็มวัน และเข้าร่วมการแข่งขันรอบสุดท้ายด้วยท่าทีเปี่ยมพลังบรรยากาศในสนามแข่งขันรอบสุดท้ายคึกคักเป็นพิเศษ ผู้อาวุโสจากสำนักต่างๆ พากันเชียร์ศิษย์ของตน หวังว่าพวกเขาจะได้อันดับที่ดีแม้เพียงการปรากฏตัวในรอบสุดท้ายก็ถือเป็นความภาคภูมิใจและเกียรติที่น่าโอ้อวดในโลกภายนอกเหล่าอัจฉริยะเดินตามคำแนะนำ มาจับฉลากเพื่อแบ่งกลุ่มและกำหนดคู่แข่งเมิ่งจิ่งโจว ไป๋หมิง เหยียนเทียนจื้อ และหลานถิง สี่คนที่เป็นตัวแทนจากสำนักเซียนในระดับขั้นแก่นทองคำตอนกลาง รวมตัวกัน“คู่แข่งของพวกเจ้าเป็นใครบ้าง?” ไป๋หมิงถามเพื่อให้แน่ใจว่าพวกเขาจะไม่ต้องเจอกันในรอบแรก“คู่แข่งของข้าเป็นศิษย์จากสำนักบังลม”
“ข้าได้พบกับศิษย์จากประตูเสวียน”หลังจากยืนยันแล้วว่าจะไม่ต้องเจอกันในรอบแรก ทุกคนก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก“ไม่เห็นศิษย์จากวัดเสวียนคงเลยนะ ไม่ใช่ว่าสำนักเซียนจะส่งศิษย์ทุกระดับมาหรอกหรือ?” เมิ่งจิ่งโจวมองไปรอบๆ มีพระอยู่หลายรูป แต่ดูไม่เหมือนจะเป็นคนของวัดเสวียนคงไป๋หมิงก็ขมวดคิ้ว เขาเป็นคนที่รู้เรื่องของวัดเสวียนคงมากที่สุด“ตามหลักการแล้วไม่น่าจะเป็นแบบนี้ พระซื่อฉันควรจะอยู่ในเกณฑ์ที่เข้าร่วมการแข่งขันรอบสุดท้ายได้ด้วยซ ้า”“อาจจะมีธุระจึงไม่ได้มา?” หล
