งได้กำชับเขาก่อนออกเดินทางว่า ให้พยายามสานสัมพันธ์ที่ดีกับสำนักเวิ่นเต๋า และสานสัมพันธ์ที่ดีกับลู่หยางการที่ทรงเน้นย ้าถึงลู่หยางเป็นพิเศษ แสดงให้เห็นถึงความสำคัญที่พระบิดามีต่อลู่หยาง“ข้า… ข้าเหนื่อยยากมาก จึงสมควรได้เป็นผู้รักษาการเจ้าสำนัก” ลู่หยางกล่าวด้วยน ้าเสียงเรียบๆ พอเห็นสีหน้าเจียงชุนชะงักไป ลู่หยางจึงกล่าวต่อว่า “ท่านเจียงชุนก็ช่างเหน็ดเหนื่อยเช่นกัน”
“ท่านเจ้าสำนักลู่กล่าวเช่นนี้ช่างไม่ถ่อมตนเลย” ครู่ใหญ่เจียงชุนจึงเค้นเอาประโยคนี้ออกมาได้แน่นอนว่าเจ้าสำนักลู่ไม่ถ่อมตน เพราะตอนนี้ผู้ที่ควบคุมร่างกายคือเจ้าสำนักฮวงลู่ฮวงเจ้าสำนักเจ้าสำนักลู่ตัวจริงถูกกักขังในพื้นที่จิตวิญญาณ ร้องขอความช่วยเหลือแต่ไร้คนตอบรับ ชะตากรรมช่างโหดร้ายน่าเศร้า ใครได้เห็นก็ต้องร้องอุทานว่าดีจริงๆ“การแข่งขันขั้นฝึกลมปราณกำลังจะเริ่มแล้วใช่ไหม”ระดับชั้นทั้งหมดแบ่งเป็นระยะต้น กลาง และปลาย มีเพียงขั้นฝึกลมปราณที่มีเพียงระดับเดียว ไม่มีการแบ่งย่อยที่สำคัญ จุดประสงค์หลักของการแข่งขันครั้งนี้คือการคัดกรองผู้บำเพ็ญโบราณที่สลายพลังเริ่มบำเพ็ญใหม่ผู้บำเพ็ญโบราณคงไม่อยู่แค่ขั้นฝึกลมปราณชั้นเจ็ดหรือแปดพวกเขาไม่จำเป็นต้องเสียเวลามากในขั้นฝึกลมปราณ อย่างน้อยที่สุดก็ต้องอยู่ในขั้นฝึกลมปราณสมบูรณ์ หรืออาจไม่ได้อยู่ในขั้นฝึกลมปราณเลยด้วยซ ้าผู้ที่เข้าถึงรอบสุดท้ายล้วนเป็นผู้บำเพ็ญขั้นฝึกลมปราณสมบูรณ์ห่างจากขั้นส
