ำกค ำพวกเขำ”อวี้จือค่อนข้ำงมั่นใจ นำงจับคนไว้มำกมำย ถึงจะมีหนึ่งสองคนไม่ยอมพูดควำมจริง แต่ทุกคนคงไม่ปิดปำกกันหมดหรอกกระมัง?ล ำแสงล้อมรอบสองคน ทั้งสองเข้ำสู่กล่อง“ท่ำนผู้เฒ่ำทั้งหลำย มีคนเข้ำมำอีกแล้ว บุก!” หลู่ปำเชียนเห็นคนเข้ำมำ ตะโกนเรียกทุกคนให้บุกพร้อมกัน
เขำวิ่งน ำหน้ำ แต่ไม่ทันสังเกตว่ำคนข้ำงหลังดูเหมือนจะถูกกระตุ้นควำมทรงจ ำไม่ดี สีหน้ำหวำดผวำเล็กน้อย หยุดฝีเท้ำ ไม่ได้ถลำเข้ำไป“อวี้… อวี้จือ?” หลู่ปำเชียนก็รู้สึกตัว รีบหยุดฝีเท้ำ“ท ำไมมีคนมำกมำยเช่นนี้?” อวี้จือก็ประหลำดใจ นำงคิดว่ำในกล่องบรรจุแต่ผู้บ ำเพ็ญแปลกหน้ำสำยตำลู่หยำงไม่อยู่นิ่ง ส ำรวจไปรอบๆผู้บ ำเพ็ญแปลกหน้ำถูกมัดไว้ทั้งหมด แม้แต่ผู้บ ำเพ็ญขั้นข้ำมพิบัติสำมคนที่ถูกจับมำก็ไม่ได้รับกำรยกเว้นหนึ่งในผู้บ ำเพ็ญขั้นข้ำมพิบัติก ำลังสำรภำพควำมจริง“ข้ำสำรภำพ ข้ำจะบอกทุกอย่ำง”“พวกเรำคือผู้บ ำเพ็ญแคว้นต้ำอวี๋ ปฏิบัติตำมค ำสั่งของอำจำรย์หลวง ฉวยโอกำสในงำนเฉลิมฉลองนี้ แทรกซึมเข้ำส ำนักเวิ่นเต๋ำ ฆ่ำลู่หยำง แล้วท ำลำยส ำนักเวิ่นเต๋ำทั้งส ำนัก”“เพื่อนร่วมทำงของพวกเรำล้วนอยู่ที่นี่ ถูกพวกท่ำนจับไว้แล้ว”ลู่หยำงสีหน้ำประหลำด ไม่รู้ควรแสดงสีหน้ำเช่นไรดีที่แท้ผู้บ ำเพ็ญแปลกหน้ำเหล่ำนี้ล้วนเป็นผู้บ ำเพ็ญแคว้นต้ำอวี๋ข้อนี้คำดกำรณ์ไว้บ้ำงแล้ว แต่นี่ดีๆ อยู่ท ำไมถึงอยำกฆ่ำข้ำ
ตัวตนของข้ำในฐำนะรองประมุขลัทธิสวรรค์ถูกเปิดโปงเสียแล้วหรือ?“เหต
