ใจบอกความจริง “เมื่อระยะก่อนปรุงยา ระหว่างนั้นข้าออกไปข้างนอกครู่หนึ่ง ลืมเวลาไป พอข้ากลับมา ยาได้ปรุงเสียแล้ว”“ข้าคิดว่าเนื่องในโอกาสงานเฉลิมฉลอง ไม่สู้เอามาเป็นรางวัลขายไปเลย”“เจ้ารู้หรือไม่ว่าหนึ่งในเงื่อนไขที่ข้าอนุญาตให้เจ้าจัดกิจกรรมคือไม่ให้ทำลายชื่อเสียงของสำนักเรา?”“ศิษย์พี่ใหญ่วางใจ ข้าบอกคนภายนอกว่าข้าเป็นศิษย์สำนักธาตุทั้งห้า!” ศิษย์พี่จากเขาตานติ่งรับประกันอย่างมั่นใจ“หืม?”“ไม่ๆๆ ข้าหมายความว่าข้าจะเก็บแผงแล้วไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้”ศิษย์พี่ใหญ่ยกมือขึ้น ห้ามศิษย์พี่จากเขาตานติ่งที่กำลังจะเก็บข้าวของ “ยังไม่ต้องรีบ ข้าก็จะลองโชคดูสักหน่อย”“นี่คือหนึ่งร้อยแต้มสะสม ข้าขอลองสิบครั้ง”ศิษย์พี่ใหญ่เบาๆ ตบกระถางหนึ่งครั้ง สอดแทรกพลังลึกลับ พลังหมุนวนอยู่ในกระถาง ส่งแรงกระแทกอีกเก้าครั้งรวมกันพอดีสิบครั้ง
ยาสิบเม็ดกลิ้งออกมายาทั้งสิบชุ่มฉ ่าเต็มเม็ด ยังมีสามเม็ดที่มีไอสีขาวพันวนเจ็ดเม็ดยาเกรดดี สามเม็ดยาฝานยุนตามความน่าจะเป็น ต้องหมุนสามร้อยครั้งจึงจะได้ยาฝานยุนสามเม็ด“โชคดีทีเดียว” ศิษย์พี่ใหญ่มุมปากเหยียดยิ้มเล็กน้อยแทบมองไม่เห็น หยิบยาฝานยุนเม็ดหนึ่งเก็บไว้ ยาที่เหลือมอบให้ลู่หยางนางไม่ได้ใช้กฎธรรมชาติช่วย นี่เป็นโชคล้วนๆนางมักจะโชคดีเสมอทั้งสองยังคงเดินต่อไป ขณะที่หาสาเหตุของการหายตัวไปของผู้บำเพ็ญขั้นรวมร่าง ก็เพลิดเพลินกับกิจกรรมต่างๆ อย่างเต็มที่ ค่อยๆลู่หยางก็หายจากความปร
