ร? แม้ในขั้นข้ามพิบัติก็นับว่าเป็นยอดฝีมือแท้แข็งแกร่งกว่าบรรพบุรุษในสำนักของตนเองอีก!แม้แต่พระเจี๋ยซายังพ่ายแพ้ พลังของอีกฝ่ายคงเดาไม่ถูกเลย
และนี่เป็นเรื่องเมื่อหลายร้อยปีก่อน เวลาผ่านไปนานเท่านี้ วิทยายุทธ์ของศิษย์สำนักเวิ่นเต๋าผู้นั้นจะเพิ่มขึ้นมากเพียงใด เขาคิดแล้วก็ไม่กล้าคิดต่อ“นี่คือตัวแสดงหลักของการแย่งชิงยุคทองจริงๆ…”พรสวรรค์ล ้าเลิศถึงเพียงนี้ คงไม่มีใครเทียบได้“อาจารย์…”อัจฉริยะวัยเยาว์เห็นสายตาสะพรึงกลัวของอาจารย์ ได้ยินอาจารย์พึมพำในปาก จึงมองตามสายตาของอาจารย์ เห็นลู่หยางที่กำลังอยู่ในช่วงรุ่งโรจน์เขาไม่เคยได้ยินอาจารย์ประเมินผู้ใดสูงเช่นนี้อัจฉริยะวัยเยาว์เหมือนเข้าใจอะไรบางอย่าง มองลู่หยางด้วยความเคารพยำเกรงศิษย์พี่ใหญ่สัมผัสได้ว่ามีคนมอง หันไปมองแวบหนึ่ง พอเห็นว่าเป็นประมุขสำนักบังลม ก็ไม่คิดอะไรมาก เบนสายตากลับมา“ศิษย์พี่ใหญ่เป็นอะไรหรือไม่?” ลู่หยางเห็นศิษย์พี่ใหญ่หันหน้าไป นึกว่านางพบเจออะไรบางอย่างศิษย์พี่ใหญ่ขมวดคิ้วเล็กน้อย ที่แท้ก็พบสิ่งที่ไม่เข้าใจจริงๆ“แปลกจัง ทำไมรู้สึกว่ามีผู้บำเพ็ญขั้นรวมร่างที่ไม่คุ้นหน้าเพิ่มขึ้นตั้งมากมาย?”
เพื่อจัดงานเฉลิมฉลองครั้งนี้ สำนักเวิ่นเต๋าได้เชิญมิตรสหายมากมาย ผู้บำเพ็ญขั้นรวมร่างล้วนมาตามคำเชิญ ถือว่าคึกคักที่สุดสิ่งที่ทำให้ศิษย์พี่ใหญ่สับสนคือ ตลอดทางมานี้ ผู้บำเพ็ญขั้นรวมร่างที่คุ้นเคยแทบไม่ได้พบ กลับพบผู้บำเพ็ญขั้นรวม
