เจ้าอยู่ที่นี่หรือ?”เสียงหวานละมุนดังขึ้น แฝงด้วยความดีใจ กลิ่นหอมพัดผ่าน ซู่อี้เหรินโอบแขนหลี่หาวเหรินซู่อี้เหรินตามหาหลี่หาวเหรินไปทั่ว ในที่สุดก็พบเขาที่นี่ผู้คนในงานเฉลิมฉลองมากเกินไป การใช้จิตกวาดสำรวจเป็นการกระทำที่ไม่สุภาพอย่างยิ่ง ซู่อี้เหรินจึงได้แต่ใช้ตาหาหลี่หาวเหรินม่านตาหดเล็กลง ไม่คิดว่าตัวเองจะแอบซ่อนตัวในสำนักเวิ่นเต๋า แต่ซู่อี้เหรินก็ยังตามมาพบได้
ลู่หยางเห็นสีหน้าสะพรึงกลัวของหลี่หาวเหริน หัวใจพองโตด้วยความสะใจ ซู่อี้เหรินคือคนที่เขาเชิญมาการจัดงานเฉลิมฉลองของสำนัก การเชิญผู้บำเพ็ญขั้นรวมร่างที่อยู่อย่างสันโดษเป็นเรื่องเหมาะสม“แม่ เหตุใดท่านจึงมาที่นี่?” ชิ่นเหยียนเหยียนมุดออกมาจากฝูงชน พึมพำบ่น ท่ามกลางผู้คนมากมายกอดกันเช่นนี้ จะเสียกิริยาเอาได้แม่เหรอ?ตอนแรกทุกคนยังอิจฉาหลี่หาวเหรินที่มีสาวงามมาหา แต่ตอนนี้มองหลี่หาวเหรินด้วยสายตาประหลาด“นี่คือสิ่งที่เรียกว่าแฟนต่างวัยหรือ?” หม่านกู่ครุ่นคิด เขาเป็นหนึ่งในตัวประกอบที่เพิ่งกลับมาจากแคว้นหวง และเพิ่งได้ยินเรื่องที่หลี่หาวเหรินมีคู่หมั้นเป็นผู้บำเพ็ญขั้นรวมร่าง ซ ้ายังพาลูกมาด้วย“ไปกันเถอะ ที่นี่มีของสนุกตั้งมากมาย พวกเราไปดูกัน” ซู่อี้เหรินใช้พลังอันเด็ดขาด ไม่รอให้ฝ่ายตรงข้ามปฏิเสธ ลากหลี่หาวเหรินไปชิ่นเหยียนเหยียนเดินตามข้างหลี่หาวเหริน ใช้สายตาเตือนทั้งสองคน น่าเสียดายที่ไม่ค่อยได้ผลนัก
หลี่หาวเหรินควงแขนแม่ลู
