”“พวกท่านรู้จักเจ้าสำนักลู่หรือไม่? ถึงแม้ว่าตอนนี้เขาจะเป็นเจ้าสำนักแล้ว แต่เมื่อสองสามวันก่อนเมื่อเขาพบข้า ในถ ้าพักมีเพียงเก้าอี้ตัวเดียว เขายังบอกให้ข้านั่ง นั่นหมายความว่าอะไร นั่นหมายความว่าเมื่อเขาเห็นข้า เขายังต้องลุกให้ข้านั่ง!”ผู้บำเพ็ญที่ถูกดึงดูดโดยคำปราศรัยของเมิ่งจิ่งโจวพากันอุทานเบาๆ อย่างตกตะลึง ถ้าเป็นแบบนั้นก็เรียกว่าน่าทึ่งมาก“ข้าได้สาบานต่อฟ้าดินไว้แล้ว ตลอดชีวิตนี้ หากไม่กลายเป็นเซียน ข้าจะไม่แต่งงานมีภรรยา มีความสัมพันธ์ฉันชายหญิง!”“ใครอยากมีความสำเร็จเหมือนข้าบ้าง!”“อยาก!” มีเสียงตัวประกอบตะโกนดังๆเมิ่งจิ่งโจวพยักหน้าอย่างพอใจ “ข้ามีวิชาลับที่สามารถตัดความคิดเกี่ยวกับเรื่องชายหญิงออกไป มีใครสนใจจะลองดูบ้าง?”ไม่มีใครตอบรับ ผ่านไปสองสามวินาที มีคนยกมือขึ้น เดินออกมาข้างหน้าด้วยความเต็มใจ“ข้าจะลองดู”
เมิ่งจิ่งโจวดีใจ มีคนจะเหมือนตัวเองด้วย เขากระโดดตื่นเต้นพร้อมจะระเบิดหมัดสาปโสดออกมาหลี่หาวเหรินขึ้นเวที“พี่เมิ่ง ให้ข้าลองหน่อยได้หรือไม่?”เมิ่งจิ่งโจวหน้าบึ้ง ถ้าชกหมัดนี้ใส่หลี่หาวเหริน เขาอาจต้องไปแคว้นหวงอีกครั้งหลี่หาวเหรินเห็นสีหน้าบูดบึ้งของพี่เมิ่ง หัวใจพองโตด้วยความสะใจ คิดถึงเมื่อก่อนที่ตัวเองยังไม่สร้างแก่นทองคำ ลู่หยางกับเมิ่งจิ่งโจวชอบเดินไปเดินมาต่อหน้าเขา อ้างว่าตัวเองเป็นผู้ยิ่งใหญ่ขั้นแก่นทองคำ ทำให้จิตใจเขาป่วน วันนี้ในที่สุดก็แก้แค้นได้“หาวเหริน
