สุดก็เข้าใจว่าดินแดนบริสุทธิ์อยู่ในใจ จึงสร้างสำนักเวิ่นเต๋าขึ้นในขุนเขา ความหมายคือความอยุติธรรมในโลก วิถีเซียนอันกว้างใหญ่ ถามทางจากใจตน”
ลู่หยาง “…”แล้วเจ้าก็เหลือแค่ชื่ออาจารย์บรรพบุรุษที่ไม่ได้เปลี่ยนสินะ?ช่างเถอะ ทำให้ประวัติศาสตร์สำนักเวิ่นเต๋าดูดีขึ้นก็ดีแล้ว คิดว่าอาจารย์บรรพบุรุษคงไม่ติดใจเรื่องเล็กน้อยเช่นนี้“การวิจัยภาพมายาพยับแดดมีปัญหาอะไรบ้างไหม ต้องการให้ข้าอนุมัติเงินทุนไหม?”ลู่หยางที่มีอำนาจในมือ แสดงท่าทางเหลือเฟือเถาเหยาเยี่ยรีบปฏิเสธบอกว่าไม่จำเป็น“งั้นเจ้าทำให้ดีนะ สู้ๆ” ลู่หยางให้กำลังใจสองสามประโยคเดินผ่านร้านค้าไปอีกสองสามแห่ง ก็เห็นเมิ่งจิ่งโจวกำลังขึ้นเวทีปราศรัยอย่างเร่าร้อน“ท่านผู้บำเพ็ญทั้งหลาย มนุษย์ธรรมดาต่างหากที่แสวงหาเรื่องชายหญิง สำหรับพวกเราผู้บำเพ็ญ เรื่องชายหญิงมีแต่จะทำให้เราเสียเวลาอันมีค่า หลังจากมีความสัมพันธ์ทางเพศ พลังจะสูญเสียความจำจะเสื่อมถอย สมาธิจะไม่สามารถรวมตัว ส่งผลกระทบร้ายแรงต่อความก้าวหน้าในการบำเพ็ญตน”“อีกอย่างหนึ่ง การคบคนรักช่างเสียเวลาเหลือเกิน มีเวลาขนาดนั้น เข้าภวังค์บำเพ็ญตนไม่ดีกว่าหรือ?”
“ท่านทั้งหลายลองดูข้าสิ พลังกฎธรรมชาติอันแกร่งกล้านี้ เป็นผลลัพธ์จากการละทิ้งเรื่องชายหญิงไปจนหมดสิ้น ในฐานะผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในขั้นแก่นทองคำตอนกลาง การที่ข้าได้เป็นตัวแทนสำนักเวิ่นเต๋าออกรบ ก็เป็นเครื่องพิสูจน์ความสำเร็จของข้าแล้ว!
