“ข้าน้อยยังสืบมาว่า สานักเวิ่นเต๋าจะจัดงานฉลองสานักในอีก สองเดือน เฉลิมฉลองครบรอบหนึ่งแสนสองหมื่นปีของสานักเวิ่นเต๋า พวกเขาจะเชิญสานักและองค์กรต่างๆ มากมาย เราอาจฉวยโอกาสนี้ แทรกเข้าไป!”
การป้ องกันของสานักเวิ่นเต๋าเข้มงวด การเข้าออกมีการ ตรวจสอบเคร่งครัด มีเพียงในช่วงงานใหญ่เช่นนี้เท่านั้นที่จะผ่อน คลายลงบ้าง
“ยังมีเรื่องเช่นนี้อีกหรือ” ดวงตาอาจารย์หลวงเป็ นประกาย มุม ปากระบายรอยยิ้ม “ดูเหมือนว่าสวรรค์ยังเข้าข้างแคว้นต้าอวี๋ของเรา อยู่จริงๆ”
“สานักเวิ่นเต๋าครบรอบหนึ่งแสนสองหมื่นปี ก็สมควรล่มสลายได้ แล้ว”
เขาเอ่ยประโยคนี้อย่างเรียบง่าย ตัดสินชะตากรรมของสานักเวิ่น เต๋า
หากแม้แต่สานักเวิ่นเต๋าแห่งเดียวยังจัดการไม่ได้ แคว้นต้าอวี๋จะ กล่าวถึงการฟื้นฟูอานาจได้อย่างไร?
……
ขณะนี้ ลู่หยางยังไม่รู ้ว่าตนถูกอาจารย์หลวงแห่งแคว้นต้าอวี๋จับ ตาดู และถูกจัดเข้าบัญชีรายชื่อผู้ต้องตาย
