“ข้าถามเจ้า ลู่หยางขึ้นเป็ นรักษาการแทนเจ้าสานัก เกิดขึ้น หลังจากเขากลับจากเมืองฮั่นสุ่ยใช่หรือไม่?”
ลูกน้องตะลึงในความปราดเปรื่องของอาจารย์หลวง ยิ่งเลื่อมใส ศรัทธา “ท่านหยั่งรู ้ได้อย่างแม่นยา ลู่หยางผู้นั้นได้ขึ้นเป็ นรักษาการ แทนเจ้าสานักหลังจากเขากลับจากเมืองฮั่นสุ่ยนั่นเอง!”
พวกเขายอมตามอาจารย์หลวง ก็เพราะอาจารย์หลวงมีปัญญา เลิศล้า คิดการณ์ได้ไม่ผิดพลาด!
อาจารย์หลวงแสดงท่าทีรู ้แจ้ง “ฮึ โลกนี้มีที่ใดมีเรื่องบังเอิญ มากมาย เบื้องหลังล้วนมีการวางแผนทั้งสิ้น”
“แล้วลู่หยางผู้นี้……”
“ฆ่า! ต้องฆ่าให้ได้!”
“เพียงสานักเวิ่นเต๋าแห่งเดียว ถึงแม้จะคานวณถึงการตอบโต จากแคว้นต้าอวี๋ของเราแล้วจะอย่างไร พวกเขาจะปกป้ องผู้บาเพ็ญ ขั้นแก่นทองคาคนเดียวได้หรือ?”
“ข้าจะให้สานักเวิ่นเต๋าได้รู ้ให้ผู้คนในใต้หล้าได้รู ้เมื่อเผชิญหน้า กับพลังอันเด็ดขาด การวางแผนใดๆ ก็ไม่อาจต้านทานได้!”
ลูกน้องได้ยินดังนั้นก็ดีใจยิ่ง เขาสามารถจินตนาการได้ถึงภาพที่ พวกเขาสังหารลู่หยาง และสานักเวิ่นเต๋าต้องตะลึงงัน โกรธแค้นแต่ไม่ อาจท าอะไรได้!
