ท่านเต๋าปู้อวี่ได้รับสารจากศิษย์รักของเขาและวางแผนทุกอย่างเรียบร้อยแล้วการต่อสู้หลีกเลี่ยงไม่ได้ แม้ตนจะสามารถต้านทานผู้บ าเพ็ญขั้นข้ามพิบัติจากแคว้นต้าอวี๋ได้ชั่วครู่ชั่วยาม แต่หากรบยืดเยื้อ คนที่เสียเปรียบย่อมเป็นตนอย่างแน่นอนในสารบอกว่า ราชส านักและห้าส านักใหญ่ได้ส่งผู้แข็งแกร่งมาช่วยแล้ว สิ่งที่ตนต้องท าคือ สร้างการต่อสู้อันยิ่งใหญ่ ดึงดูดความสนใจและต้านทานไว้จนกว่าพวกเขาจะมาช่วย“ท่านเฉินเถา” ท่านเต๋าปู้อวี่เงยหน้ามองบุรุษที่ก าลังต่อสู้กับพระอาจารย์พั่วเซียว จิตใจรู้สึกมั่นคงขึ้นมากองครักษ์ลั่วสุ่ยเป็นหน่วยงานของราชส านักที่จัดการโจรผู้บ าเพ็ญและผู้บ าเพ็ญโบราณโดยเฉพาะ ในนั้นมีผู้แข็งแกร่งที่สุดเก้าคนเรียกว่า “เก้าวัง” เฉินเถาในฐานะผู้น าเก้าวัง มีพลังและขั้นการบ าเพ็ญที่ไม่อาจหยั่งรู้ได้หากนับชั้นอาวุโส เฉินเถายังสูงกว่าอาจารย์ของท่านเต๋าปู้อวี่ถึงครึ่งขั้น จึงเป็นปีศาจเฒ่าตัวจริง
การที่องครักษ์ลั่วสุ่ยส่งเฉินเถามา แสดงให้เห็นถึงความส าคัญที่ราชส านักให้กับผู้บ าเพ็ญจากแคว้นต้าอวี๋“ถุย!” ท่านเต๋าปู้อวี่ถ่มเลือดออกมาค าหนึ่ง เจ็บจนแยกเขี้ยวยิงฟัน รู้สึกเหมือนร่างกายจะแตกสลายตอนต่อสู้ได้ใช้คมกระบี่เสริมความแข็งแกร่งของร่างกายชั่วคราวเพิ่มความทนทานของเนื้อหนัง พอคมกระบี่สลายไปบาดแผลก็ทะลักออกมา เพียงสองสามลมหายใจ อาภรณ์ก็ชุ่มโชกไปด้วยเลือด ทั่วร่างแปดเปื้อน กลายเป็นคนเลือด“ช่าง
