อกาสที่พระอาจารย์พั่วเซียวจะหนีรอดลดน้อยลง
ผู้มาใหม่ไม่รีรอ อักษรปราณล ้าเลิศปรากฏดั่งแม่น ้าสายยาวไหลออกมาจากความว่างเปล่า รวมตัวเป็นโซ่ตรวน หวังจะจับกุมพระอาจารย์พั่วเซียว!พระอาจารย์พั่วเซียวเห็นท่าไม่ดี อักษรปราณไหลริน เหมือนสายน ้าไม่มีที่สิ้นสุด นี่แสดงว่าอีกฝ่ายเชี่ยวชาญขั้นสูงด้านอักษรคาถา หากโดนโซ่ตรวนอักษรคาถาพันธนาการ คงหลุดพ้นได้ยากในเวลาอันสั้นเขาทะยานสู่เบื้องบน ต้องแหกวงล้อมของผู้บ าเพ็ญขั้นข้ามพิบัติทั้งสอง“คิดจะหนี? ถามส านักเวิ่นเต๋าของข้าก่อนสิ!” เสียงของท่านป๋าป๋าดังขึ้นเหนือศีรษะพระอาจารย์พั่วเซียว ก่อนเหยียบหนึ่งเท้าลงบนหน้าพระอาจารย์พั่วเซียวท่านป๋าป๋ายืนอยู่จุดศูนย์กลาง ในเมืองติงซินเบื้องบนสร้างเขตอาณาปิดกั้น ผู้อาวุโสที่สามและคนอื่นๆ ประจ าต าแหน่งดาวเจ็ดดวงเจ็ดดาวโอบล้อม ค่ายกลดาวเหนือ!พระอาจารย์พั่วเซียวไม่ยอมพัวพันกับท่านป๋าป๋าและผู้อื่น ใช้ร่างกายมารแปรเปลี่ยน มารค าราม ท าลายพื้นที่เขาก าลังจะมุดเข้าไปในรอยแยกของพื้นที่ ก็ได้ยินเสียงหนึ่งดังมาจากรอยแยกนั้น
“คิดว่าส านักเจี้ยนอวี่ของข้าไม่มีตัวตนงั้นรึ?”รอยแยกในพื้นที่มีสัตว์ร้ายยุคโบราณนับไม่ถ้วนทะลักออกมา มีทั้งมังกรก้อ, นกกินรีปีกทอง, สัตว์โบราณชื่อฮุ่นตุน และอื่นๆ หน้าตาดุร้าย เขี้ยวงาแหลมคม ร่างกายใหญ่เท่าภูเขา แผ่ไอสังหารจากยุคโบราณที่ท าให้ขนพองสยองเกล้า!ผู้แข็งแกร่งแปดคนเดินออกมาจากรอยแยกในพื้นท
