มายให้ท าในแคว้นจี๋ และระบุว่าลู่หยางเป็นผู้จัดการส านักในตอนนี้ นางเป็นเพียงผู้ช่วยเขียนจดหมายเท่านั้นท้ายจดหมาย อวี้จือเขียนว่า:“ศิษย์น้องไม่ค่อยถนัดเรื่องการเขียน ศิษย์จึงอาสาช่วยส่งสารถึงท่านอาจารย์ ธุระที่แคว้นจี๋มีความส าคัญมาก ขอท่านอาจารย์โปรดอย่าได้ปฏิเสธ รีบเดินทางไปโดยเร็ว”“แคว้นจี๋หรือ… ข้าอยู่ในแคว้นจี๋อยู่แล้วนี่นา” ท่านเต๋าปู้อวี่เก็บนกกระดาษ ถอนหายใจเบาๆ“อวี้จือมีวิทยายุทธ์ถึงขั้นใดกันแน่ เพียงแค่นกกระดาษตัวเดียวก็สามารถทะลุกฎสวรรค์ที่ผู้บ าเพ็ญขั้นข้ามพิบัติสร้างไว้ ส่งจดหมายมาถึงมือข้าได้อย่างไม่บุบสลาย?”
ท่านเต๋าปู้อวี่เงยหน้ามองผืนฟ้าที่ปกคลุมเมือง ฟ้าถูกห่อหุ้มอย่างหนาแน่น มีรูเล็กๆ รูหนึ่ง ซึ่งเป็นรอยที่นกกระดาษชนทะลุเข้ามา
