ได้รับการยอมรับจากเซียนอมตะแสดงว่าศาสตร์เวทเล่มนี้เป็น
ของแท้ เป็นของดีที่หาได้ยาก
ลู่หยางยืม “วิชาอมตะยืนยง” ได้สำเร็จแล้วจึงกลับไปยอดเขา
เทียนเพื่อศึกษา เขามาถึงสถานที่ที่เคยฝึกบำเพ็ญเป็นประจำ เปิด
วิชาอมตะยืนยงอ่านทีละตัวอักษร อย่างตั้งอกตั้งใจ
“ยืน คือยั่งยืน นิรันดร์ ยง คือดำรงคงอยู่ไม่สิ้นสุด…”
วิชาอมตะยืนยงเริ่มต้นด้วยการอธิบายความหมายของคำว่า
“ยืนยง” พร้อมเตือนผู้ที่มาเรียนรู้ว่า ศาสตร์เวทนี้หากตกไปอยู่ในมือ
ของผู้บำเพ็ญที่มีเจตนาร้าย อาจก่อให้เกิดหายนะ และนำไฟมาเผา
ตัวเอง
ลู่หยางคิดครู่หนึ่ง ตัวเขาทำตัวถูกต้องเหมาะสม ไม่อาจนับได้ว่า
เป็นผู้บำเพ็ญที่มีเจตนาร้าย ดังนั้นจึงเริ่มเรียนรู้อย่างมั่นใจเต็มที่
ลู่หยางสูดลมหายใจเข้าออกสองครั้ง ปล่อยลมหายใจขับอากาศ
เสียออกไปสองครั้ง ทำจิตใจให้ผ่อนคลาย ไม่นานก็เข้าสู่สภาวะ
สมาธิ จิตใจไม่ฟุ้งซ่าน ตั้งใจเรียนรู้ศาสตร์เวทนี้อย่างจริงจัง
