สำนักเวิ่นเต๋า ยอดเขาร้อยเซียน
หลี่หาวเหรินยังคงหวนคิดถึงความทรงจำในชาติก่อนกับมู่ไป๋อี้
มู่ไป๋อี้ในฐานะรองประมุขรุ่นใหม่ ยังอยู่ในวัยคะนอง ชิ่นห่าวเหริน
ให้ความสำคัญกับมู่ไป๋อี้เป็นอย่างมาก
“มู่ไป๋อี้ก็นับว่าเป็นเด็กน่าสงสาร ตั้งแต่เล็กฐานะทางบ้านยากจน
เมื่อได้เป็นผู้บำเพ็ญเซียน ไปอยู่ที่สำนัก เขาหวังจะหาเงิน แต่ไม่คิด
ว่ายังไม่ทันได้เงินเท่าไร สำนักก็ปิดตัวลงเสียก่อน”
“หลังจากนั้นเขาเห็นว่าลัทธิจิ่วอิ่วให้เงินเดือนดี ก็เลยเข้าร่วม
ลัทธิจิ่วอิ่ว”
“ตามที่เขาเล่า แต่เดิมเขาอยากจะเข้าร่วมลัทธิอมตะ เพราะลัทธิ
อมตะให้เงินศรัทธาเดือนละสามเท่าของขุนนางท้องถิ่น”
“แล้วทำไมถึงไม่ได้เข้าร่วมล่ะ?” ชิ่นเหยียนเหยียนแทรกขึ้น
“ลัทธิอมตะซ่อนตัวลึกลับเกินไป หาทางเข้าลัทธิอมตะไม่เจอ
ลัทธิจิ่วอิ่วหาง่ายกว่า แค่หาภูตผีป่า มีโอกาสหนึ่งในสิบที่จะเป็น
สมาชิกของลัทธิจิ่วอิ่ว ตามรอยไปก็จะพบลัทธิจิ่วอิ่วได้”
