“เรียกหมอหลวง รีบเรียกหมอหลวงมาเร็ว!” ขันทีและนางกำนัล
คนอื่นๆ วุ่นวายไปหมด เห็นได้ชัดว่าตกใจไม่น้อย
“ท่านเป็นอะไรไป?” ชิวจิ้นอันขมวดคิ้ว กลับมือจับข้อมือของ
ฮ่องเต้ สีหน้าพลันเปลี่ยนไป
“ร่างกายของท่านอ่อนแอถึงเพียงนี้เชียวหรือ!”
ตามหลักแล้ว เรื่องเช่นนี้ไม่ควรเกิดขึ้น แม้แต่ผู้ปกครองแคว้นก็
ยังมีพลังแผ่นดินคุ้มครอง ร่างกายย่อมไม่ถูกพิษ ไม่เป็นโรค ฮ่องเต้
แห่งแคว้นต้าเซี่ยผู้มีอำนาจสูงสุดเหนือพลังแผ่นดิน ร่างกายยิ่งไม่
ควรมีปัญหาใดๆ
ฮ่องเต้ยิ้มขื่น โบกพระหัตถ์ แสดงท่าทีไม่ประสงค์จะพูดถึงโดย
ละเอียด เจ้าอาวาสวัดเสวียนคงนึกในใจว่า อมิตาภพุทธ แต่ไม่ได้
กล่าวอะไรออกมา
อวี้จือผู้มีวิทยายุทธ์สูงสุด เพียงชายตามองก็หยั่งรู้สภาพฮ่องเต้
ได้ทันที่ “พระองค์อายุขัยกำลังร่อยหรอ”
“อายุขัยร่อยหรอ?” หลัวหงเซียอึ้งไป ไม่คิดว่าฮ่องเต้จะประสบ
ปัญหาอายุขัยร่อยหรอ และเกิดขึ้นอย่างกะทันหัน
ฮ่องเต้เงยพระพักตร์มองอวี้จือหนึ่งครา เช่นเดียวกัน ทรงตก
ตะลึง พระองค์มีพลังแผ่นดินคุ้มครองอยู่ตลอดเวลา ไม่มีใครจะมอง
ออกถึงสภาพพระองค์ได้ ไม่คาดคิดว่าอวี้จือจะมองทะลุปัญหาของ
พระองค์ด้วยเพียงชายตาเดียว
