ศิษย์พี่ใหญ่มาถึงยอดเขาคุมขัง เมื่ออาจารย์ผู้เฒ่าเห็นวิญญาณ
ของผู้บำเพ็ญขั้นข้ามพิบัติทั้งสอง ก็ถึงกับชะงักงัน
เวลาผ่านไปเพียงไม่นาน แต่กลับมีผู้บำเพ็ญขั้นข้ามพิบัติมา
เยือนอีกสองคน
เขาคำนวณเวลาดู ในหนึ่งปีมีการจับผู้บำเพ็ญขั้นข้ามพิบัติได้
ถึงสี่คน อีกสองสามปีเขาคงควบคุมยอดเขาคุมขังไม่ไหวแล้ว
แม้พลังของเขาจะไม่อ่อนด้อย แต่การต้องคุมขังวิญญาณผู้
บำเพ็ญขั้นข้ามพิบัติมากมายเช่นนี้ ต่อให้เป็นใครก็คงรับมือไม่ไหว
“จริงๆ แล้วคือสามคน หนึ่งในนั้นข้าได้หลอมเป็นวิญญาณวัตถุ
วิเศษไปแล้ว ส่วนสามคนนี้ล้วนเป็นผู้ที่ศิษย์น้อยพบเจอระหว่างออก
เดินทาง”
ใบหน้าของอาจารย์ผู้เฒ่ากระตุกไม่หยุด ศิษย์หลานผู้นี้ช่างก่อ
เรื่องยิ่งกว่าท่านเต๋าปู้อวี่เสียอีก
เพียงอยู่ในขั้นแก่นทองคำ แต่ภายภาคหน้าจะเป็นอย่างไร เกรง
ว่าจะไม่มีผู้ใดคาดเดาได้
