“ได้ ข้าจะรีบไปรีบกลับ พอดีมีเรื่องจะถามเจ้า”
หลี่หาวเหรินงุนงงไม่เข้าใจ
ลู่หยางมาถึงยอดเขา เห็นผู้อาวุโสที่ห้ากำลังนั่งคิดหน้าหม้อใบ
หนึ่ง ขมวดคิ้วจนเป็นปม ดูเหมือนกำลังขบคิดอะไรบางอย่าง
“ผู้อาวุโสที่ห้า ท่านกำลังทำอะไรอยู่?”
“ลัทธิสวรรค์ของพวกเรา ไม่ใช่ว่าใช้กำแพงกำบังปิ้งย่าง
อัตโนมัติร่วมมือกับลัทธิจิ่วอิ่วหรอกหรือ ข้าก็เลยคิดว่า จะสร้างวัตถุ
วิเศษที่ผัดอาหารได้โดยอัตโนมัติสักชิ้นได้ไหม”
“ท่านทำสำเร็จหรือไม่?”
“ไม่ค่อยสำเร็จเท่าไร เจอปัญหาหลายอย่าง เช่น หม้อใบนี้มีพลัง
โจมตีสูงเกินไป ไม่รู้ว่าปัญหาอยู่ตรงไหน… ไม่พูดถึงเรื่องนี้ละ เจ้ามา
ทำอะไร… วิญญาณผู้บำเพ็ญขั้นข้ามพิบัติ?!”
ผู้อาวุโสที่ห้าตื่นจากภวังค์ เมื่อเห็นวิญญาณของพระอาจารย์อู๋
เซียในมือของลู่หยาง ดวงตาเปล่งประกาย ตื่นเต้นยิ่งกว่าเห็นภรรยา
ยกมือขยี้กันด้วยรอยยิ้มที่กว้างถึงขอบหู
“ศิษย์พี่ใหญ่ฝากข้ามามอบให้ท่าน นางบอกว่าสามารถใช้เป็น
วิญญาณวัตถุวิเศษได้”
“เป็นเช่นนี้จริงๆ!” ผู้อาวุโสที่ห้ารับโซ่ตรวนไป เก็บไว้อย่างหวง
แหน
